و دست و روى خود را نمىشويند و حتى اجازه نميدهند كه كسى چنين كند . بر عكس ما ، براى مجارى آب احترامى زياد قائل ميباشند .
139 - يكى ديگر از خصوصيات پارسها كه خود آنها متوجهء آن نيستند ولى ما بدان توجهى خاص ميكنيم اينست كه اسامى آنها كه مفهوم آنگاه خصوصيات جسمانى و گاه عظمت و بزرگى را مىرساند ، همه با يك حرف خاتمه مييابد و اين حرف را اقوام درى « سان » « 1 » و اقوام يونى « س » تلفظ ميكنند . اگر خوب دقت كنيد ملاحظه خواهيد كرد كه تمام اسامى پارسى با اين حرف خاتمه مييابد و چنين نيست كه بعضى از آنها با اين حرف تمام شود و بعضى ديگر با حرفى ديگر ، بلكه آخر همهء آنها همين حرف است « 2 » .
140 - آنچه تاكنون دربارهء پارسها گفتم به آن اعتماد كامل دارم ، زيرا اطلاعات دقيقى در اينباره بدست آوردهام ، ولى آنچه بعد از اين شرح مىدهم مسائل محرمانه و مكتوم است كه چندان به آن اطمينان ندارم . صحبت من دربارهء مردگان است .
معروف است كه جسد مردگان بايد قبل از دفن كردن بوسيلهء سگى يا پرندهاى شكارى قطعهقطعه شود تا در مورد مغان من اطمينان دارم كه آنها با مردگان خود چنين ميكنند ، زيرا آنها اين عمل را در منظر عام انجام ميدهند . در هر حال پارسها جسد مردگان خود را قبل از مدفون كردن در خاك با موم اندوده ميكنند . مغان با ديگر مردم و بخصوص با كاهنان مصرى به كلى اختلاف دارند . كاهنان مصرى كشتن هرنوع حيوان را عملى زشت و ناپاك ميدانند و از آن اجتناب ميكنند مگر در مواردى كه براى خدايان قربانى ميكنند ، در حالى كه مغان برعكس ، انواع موجودات
هامش
( 1 ) -San( 2 ) - اين گفتهء هردوت چندان قابل اعتماد نيست زيرا فقط در زبان يونانى در آخر اسامى مذكر پارسى حرف « س » قرار دارد .