احاديث اين كتاب ، حدود 5274 حديث است كه اگر آن را با احاديث احكام در وسائل الشيعه ( 35850 حديث ) و مستدرك الوسائل ( 23000 حديث ) مقايسه كنيم ، چيزى به حساب نمىآيد . محقّقان بر اين باورند كه روايات شيعه معادل دو برابر رواياتى است كه در صحاح و سنن اهل سنّت آمده است .
19 . از بين رفتن قداست پيامبر صلى الله عليه و آله در نفوس خلفا با نوسانهاى متفاوت ؛ در آغاز از پشت خانه آن حضرت را صدا مىزدند و لباسش را مىكشيدند ، و با گذشتِ زمان كار بدانجا رسيد كه عمر گفت : « إن الرجل ليهجر » ( اين مرد هذيان مىگويد ) ، « دو متعه در عهد رسول خدا وجود داشت ، من آن دو را حرام مىسازم و هركه را به آن دست يازد كيفر مىكنم » .
معاويه به كسى كه نهى پيامبر را از « ربا » به او يادآور شد ، گفت : « من اشكالى در ربا نمىبينم » .
و در نهايت ، يزيد به ابياتِ ابن زبعرا تمثُّل جست و وليد بن يزيد قرآن را پاره پاره كرد .
20 . دستاوردهاى فقهى و نتايج اعتقادى حاصل از اينها ، در تاريخ تشريع اسلامى انكار ناشدنى است . تدوينى كه با تأخير صورت گرفت ، نتوانست شكاف پديد آمده را پر سازد ، بلكه با تدوين آراى مختلف و اجتهاداتى كه با احاديث صحيح پيامبر صلى الله عليه و آله آميخته بود ، پيچيدگى و حيرت را افزون ساخت . از اين رو ايجاد سازگارى ميان مذاهب اسلامى در بيشتر مسائل فقهى ، دشوار گشت .
21 . نسبت منعِ تدوين به پيامبر صلى الله عليه و آله براى تبرئه ساحتِ مانعانِ حقيقى تدوين و افكندن پيامدهاى منع بر دوش پيامبر صلى الله عليه و آله و دست يازى به موازنه و مقايسه ميان روايات منع و احاديث تدوين ، صورت گرفت ؛ با آنكه همه رواياتِ منع تدوين ، ضعيفاند و نمىتوانند در برابرِ روايات تدوين ايستادگى كنند . اين روايات در زمانهاى بعد ، براى توجيه منع ابوبكر و عمر ( و دنبالهروان آن دو ) از تدوين و نقل حديث ساخته شدند .
22 . منع تدوين حديث ، دستاويزى براى خاورشناسان شد كه در آيين اسلام خدشه كنند و بر انديشه اسلامى و فرهنگ اصيل آن طعن زنند به اينكه : دين اسلام ، باعث واپس گرايى است و ملّتها را از پيشرفتِ تمدّنى بازمىدارد .
منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — صفحة 750
مساهمون: السيد علي الشهرستاني
ص٧٥٠