تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — صفحة 483

مساهمون:

ص٤٨٣
الْاعْلَى عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، وَبِبَعْضِ أَغْصَانِهَا عَلَى مَنْكِبِى ، وَكُنْتُ عَنْ يَمينِهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فَلَمَّا نَظَرَ الْقَوْمُ إِلَى ذلِكَ قَالُوا - عُلُوّاً وَاسْتِكْبَاراً - : فَمُرْهَا فَلْيَأْتِكَ نِصْفُهَا وَيَبْقَى نِصْفُهَا فَأَمَرَهَا بِذلِكَ ، فَأَقْبَلَ إِلَيْهِ نِصْفُهَا كَأَعْجَبِ إِقْبَال وَأَشَدِّهِ دَوِيّاً ، فَكَادَتْ تَلْتَفُّ بِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فَقَالُوا كُفْراً وَعُتْواً : فَمُرْ هذَا النِّصْفَ فَلْيَرْجِعْ إِلَى نِصْفِهِ كَمَا كَانَ ، فَأَمَرَهُ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ فَرَجَعَ . فَقُلْتُ أَنَا : لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ فَإنِّى أَوَّلُ مُؤْمِن بِكَ يَا رَسُولَ اللهِ ، وَأَوَّلُ مَنْ أَقَرَّ بِأَنَّ الشَّجَرَةَ فَعَلَتْ مَا فَعَلَتْ بِأَمْرِ اللهِ تَعَالَى تَصْدِيقاً بِنُبُوَّتِكَ وَإِجْلَالًا لِكَلِمَتِكَ . فَقَالَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ : بَلْ سَاحِرٌ كَذَّابٌ ، عَجِيبُ السِّحْرِ خَفِيفٌ فِيهِ ، وَهَلْ يُصَدِّقُكَ فِى أَمْرِكَ إِلَّا مِثْلُ هذَا ( يَعْنُونِى ) وَإِنِّى لَمِنْ قَوْم لَا تَأْخُذُهُمْ فِى اللهِ لَوْمَةُ لَائِم ، سِيمَاهُمْ سِيمَا الصِّدِّيقِينَ وَكَلَامُهُمْ كَلَامُ الْابْرَارِ ، عُمَّارُ اللَّيْلِ وَمَنَارُ النَّهَارِ ، مُتَمَسِّكُونَ بِحَبْلِ الْقُرْآنِ ، يُحْيُونَ سُنَنَ اللهِ وَسُنَنَ رَسُولِهِ ، لَا يَسْتَكْبِرُونَ وَلَا يَعْلُونَ ، وَلَا يَغُلُّونَ وَلَا يُفْسِدُونَ ، قُلُوبُهُمْ فِى الْجِنَانِ وَأَجْسَادُهُمْ فِى الْعَمَلِ ؛ پس بنگريد كه نعمت‌هاى خدا چگونه بر آنان فرو ريخت ، هنگامى كه پيامبرى برايشان برانگيخت ، آنان را به طاعت خدا درآوَرد و با خواندنشان به سوى او با يكديگر سازوارشان كرد ، و چسان نعمت ، شهپرِ خود را بر سر آنان گسترد و جويبارهايى از آسايش و رفاه براى ايشان روان نمود ، و ملّت اسلام ، با بركت‌هاى خود آنان را فراهم فرمود . پس در نعمت شريعت غرقه گرديدند ، و لذّت زندگى خرّم و فراخ آن را چشيدند . زندگىشان به سامان ، در سايه دولتى قوىشأن ؛ و نيكويى حال آنان را به عزّتى رساند ارجمند ، و كارهاشان استوار گرديد و دولتشان نيرومند ؛ چنان كه حاكم شدند بر جهانيان ، و پادشاهان زمين در اين كرانه و آن كران . كار كسانى را به دست گرفتند كه بر آنان حكومت مىنمودند ، و بر كسانى فرمان راندند كه فرمانبر آنان بودند . نه تيرشان بر سنگ مىرسيد و نه سنگشان سبك مىگرديد . همانا شما رشته فرمانبردارى را از گردن گشاديد و به داورىهاى دورانِ جاهليّت رضا داديد ، در دژ خدايى كه پيرامونتان بود رخنه نهاديد ، همانا خداى سبحان بر