شاذَروان
شاذروان ، همان برآمدگىهايى است كه در اطراف خانهء خدا قرار دارد ، و آن بخشى از كعبه است كه توسط قريش از ساختمان كعبه كاسته شد و هم اكنون همانند پوششى اطراف خانه را در برگرفته است . شاذروانِ كنونى از ساختههاى سلطان مراد چهارم در هنگام ساختمان كعبه در سال 1040 هجرى است . « 1 » بنابراين ، شاذروان همان سنگ مايلى است كه بخش تحتانى ديوار كعبه را تا روى زمين پوشانيده است ، به اضافهء بخشى كه در مقابل حجراسماعيل به صورت پلّهاى ساخته شده است كه ارتفاع آن از سطح زمين بيست سانتيمتر و عرض آن چهل سانتيمتر است .
اين پله جايگاه مردمى است كه براى دعا و تضرع به درگاه الهى بر روى آن مىايستند و سينه و شكم خود را بر كعبه قرار مىدهند و دستان را بر بالاى سر خود و بر ديوار كعبه مىگذارند . علت آنكه در اين قسمت شاذروان قرار داده نشده ، اين است كه در بناى ابراهيم عليه السلام از كعبه تا نيمهء حجراسماعيل جزو خانهء كعبه بوده است كه در ساختمان قريش به علّت كمبود مال حلال از خانه كاستند و بر حجر افزودند . « 2 » همچنين در پايين درِ كعبه ، شاذروان قرار داده نشده و به صورت پلهاى صاف به طول 345 سانتيمتر ساخته شده است كه مردم در ملتزم بر آن مىايستند و به درگاه خداوند دعا و زارى مىكنند .
در صفحه 105 كتاب « الرحلة الحجازيه » نوشتهء « بتنونى » در مطلبى با عنوان « نخستين سازندهء شاذروان » چنين آمده است :
به نظر من شاذروان از ساختههاى حَجّاج بوده كه آن را جهت استحكام خانهء كعبه
هامش
( 1 ) - در تعميرات اخير ملك فهد كه در ماههاى صفر تا رجب سال 1417 هجرى صورت گرفت . كليه مرمرهاى شاذروان تعويض گرديد . « مترجم »
( 2 ) - شيعيان به استناد از روايات صحيحهاى كه در اين باره از امامان معصوم وارد شده است معتقدند كه كعبههيچگونه كاستى نداشته و مساحت آن همان مساحتى است كه به وسيلهء حضرت ابراهيم خليل به هنگام ساختمان كعبه بوجود آورده ، قرار دارد . « مترجم »