زد و بر سر و گردن اين گروه بالا رفت . او پاى خود را بر آنان مىنهاد و پيش مىرفت تا سرانجام درون خانه گرديد ! ازدياد جمعيت و نيز پيوستگى ايشان به يكديگر بگونهاى بود كه براى پا نهادن ، جايى بجز آن پيدا نمىشد !
در ساليان پيش ، رسيدن گروهى اين قبائل به مكه سابقه نداشته است و تنها خداوند داراى چنين قدرت و معجزهاى است كه جز او كسى ندارد .
ورود بانوان به درون كعبه
دربارهء چگونگى ورود بانوان به درون كعبه ، ابن جبير در سفرنامهاش مىنويسد :
روز بيست و نهم رجب كه روز پنجشنبه بود ، خانهء كعبه به بانوان اختصاص داده شد . پس بانوان از هر قسمت در آمدند . آنان از چند روز پيش براى اين ديدار لحظه شمارى مىكردند و همچون ديدار از زيارتگاههاى مكرم ديگر ، از پيش جشن گرفته بودند . تو گويى زنى در مكه نماند و در اين روز و اين لحظه به بيت الحرام مشرف شدند و از آن فيض بهرهمند گرديدند . پردهداران كعبه بنابر عادت ديرين خود ، براى گشودن درِ كعبه پيش آمدند و در خروج از كعبه شتاب كردند و راه را براى ورود بانوان گشودند .
مردم نيز به همين منظور مطاف و حجر اسماعيل را خالى و خلوت كردند ؛ بطورى كه در اطراف خانهء كعبه مردى باقى نماند . وقتى بانوان بالا رفتن را آغاز كردند ، پردهداران براى پايين آمدن از كعبه راهى نداشتند ! زنان چون حلقههاى زنجير به هم پيوسته بودند و چنان يكديگر را مىفشردندكه با لغزش پاى زنى گروهى شيون كنان و تكبير گويان بر روى هم مىغلتيدند و به زير مىآمدند .
ازدحام آنان ؛ همانند ازدحام قبايل شرو يمنى ، به هنگام اقامتشان در مكه و بالا رفتن آنان بر درگاه كعبه ، به روز اعلام فتح بيتالمقدس مىماند . وضع اينان همانند حال آنان بود . نيمهء اوّل روز را بدين منوال ادامه دادند و در مطاف و حجر دل داده و با بوسيدن حجرالأسود و استلام بر اركان كعبه شفاى جان برگرفتند . اين روز نزد آنان روزى بزرگ و گرامى به شمار مىآمد . خداوند به آنان سود بخشايد و عبادت خالصانهء ايشان را عبادتى محض در درگاه خويش به شمار آورد !