و فرموده :
« أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ »
« 1 » يعنى انفاق كنيد از پاكيزهء آنچه كسب كردهايد و « 2 » آنچه از زمين از براى شما بيرون آوردهايم و قصد مكنيد « 3 » زبون را كه از آن انفاق نماييد و چيزى را كه اگر به شما دهند نمىگيريد مگر آنكه چشم بپوشيد . و معناى چشم پوشيدن آن است كه نگيريد آن را مگر « 4 » با كراهت و رو در ماندن پس آن را به خدا مپسنديد « 5 » .
و ديگر سزاوار آن است كه او را غنى گرداند اگر قادر باشد « 6 » . در حديث وارد شده :
هرگاه عطا كنى غنى گردان .
و ديگر
[ m . b 119 ]
سزاوار آن است كه دست خود را ببوسد بعد از عطا كردن ؛ از براى آنكه عطا اوّل به دست خدا وارد مىشود و بعد از آن به سائل مىرسد .
حضرت « 7 » أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : هرگاه چيزى به سائل داديد دست خود را ببوسيد كه خداى عزّ و جلّ آن را اخذ مىنمايد پيش از آنكه به دست سائل برسد از براى آنكه خداى عزّ و جلّ اخذ صدقه مىنمايد « 8 » - « 9 » .
و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : هيچ صدقهاى به دست سائل نمىآيد تا آنكه اوّلًا به دست خدا آيد . بعد از آن اين آيه را تلاوت فرمودند :
« أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
« 10 » يعنى به درستى كه خداى عزّ و جلّ قبول توبه از بندگان مىنمايد و اخذ صدقات مىكند و خداى عزّ و جلّ بسيار قبول توبه مىكند و بر بندگان رحيم است « 11 » .
هامش
( 1 ) . بقره : 267 .
( 2 ) .s+ از .
( 3 ) . مكنيد /aنكنيد .
( 4 ) .a- مگر .
( 5 ) . مپسنديد /aمىپسنديد .
( 6 ) .s a+ و .
( 7 ) . حضرت /s aو حضرت .
( 8 ) .m- پيش از آنكه به دست . . . مىنمايد .
( 9 ) . الخصال : 619 . عدّة الداعي : 59 .
( 10 ) . توبه : 104 .
( 11 ) . الخصال : 619 . عدّة الداعي : 59 .