است در نفس و مال و عبادتهاى بدنى شكر نعمت « 1 » بدن است و عبادتهاى مالى شكر نعمت مال است . و چه خسيس است كسى كه ملاحظه كند فقيرى را كه روزى بر وى تنگ شده و محتاج به اوست و مَع هذا نفس آن كس اين مقدار جود نكند كه شكر نعمت خدا را در غنى بودن از سؤال بجاى آورد .
فصل [ آداب منفق ]
سزاوار از براى انفاقكننده آن است كه غنيمت شمارد فرصت را هرگاه رغبتى در باطن به خير به هم رسد ؛ زيرا كه اين از جانب فرشته است و دل مؤمن ميان دو انگشت از انگشتان خداى عزّ و جلّ است و تغيير در آن بسيار زود مىشود . و شيطان آدمى را وعدهء پريشانى مىدهد و امر به قبيح و منكر مىكند و بعد از « 2 » خاطر ملكى خاطر شيطانى حاصل « 3 » مىشود ، پس بايد كه به خاطر ملكى مبادرت نموده غنيمت شمارد .
و ديگر سزاوار آن است كه محتاج نسازد فقير را به سؤال كردن « 4 » . در حديث وارد شده كه : انفاق بعد از سؤال به عوض آبرويى است كه سائل فروخته و آنچه گرفته قيمت آن است و اين معروف نيست .
و ديگر « 5 » سزاوار آن است كه از براى انفاق نامعلوم وقتى فاضل تعيين نمايد ، مثل ماه رمضان و خصوصاً دههء آخر آن ماه و مثل ذي الحجّة و « 6 » خصوصاً دههء اوّل آن و روز غدير .
و ديگر سزاوار آن است كه انفاق سنّتى « 7 » را پنهان كند به حيثيّتى كه دست چپ او نداند آنچه را دست راست مىدهد و اين كنايه است از مبالغه در پنهان داشتن .
هامش
( 1 ) .s+ است !
( 2 ) .a s+ آن .
( 3 ) .a- حاصل .
( 4 ) .s a+ و .
( 5 ) . ديگر /aديگرى .
( 6 ) .s a- و .
( 7 ) . يعنى انفاقى كه از روى استحباب بوده باشد .