كه اين سخن از وى صادر شود هرگاه رضا و غضب و قيام و قعود و رغبت او در دنيا باشد و ترس و بيم او از مرگ از براى چيزهاى دنيا باشد .
فصل [ استعاذه ]
و « 1 » هرگاه بگويى : « أعوذُ باللَّه من الشَّيطان الرجيم » يعنى پناه « 2 » مىبرم به خدا از « 3 » شيطان دور از رحمت . بدان كه شيطان دشمن توست و « 4 » مترصّد آن است كه دل تو را از خدا بگرداند از براى حسدى كه بر تو دارد « 5 » از راه مناجات كردن تو با خداى عزّ و جلّ و سجده كردن تو از براى او ، با آنكه شيطان به سبب يك سجده كه نكرد و توفيق آن را نيافت ملعون شد .
و بدان كه پناه به خدا بردن از شيطان به ترك محبوبات او و تبديل آن به محبوبات الهى است نه به محض گفتن اين سخن .
و بدان كه هر كسى كه جانور درندهاى يا دشمنى قصد او كند كه او را برهم دَرد يا بكشد و آن كس بگويد « 6 » كه : پناه مىبرم از شرّ تو به اين حصار محكم . و بر جاى خود ثابت باشد اين كلام فايدهاى به او نمىرساند ، بلكه فايدهاى نمىبخشد مگر به تغيير مكان . و همچنين هركه تابع شهوتهايى مىشود كه محبوب شيطان و مكروه رحمان است مجرّد گفتن اين كلام
[ m . b 106 ]
فايدهاى نمىبخشد . و بايد كه هرگاه اين را گويد عازم « 7 » باشد بر پناه بردن به حصار الهى از شرّ شيطان . و حصار خدا
« لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » *
است از براى آنكه « 8 » خداى تعالى فرموده « 9 » كه :
« لا إله إلّا اللَّه حصني »
يعنى اين كلمه حصار
هامش
( 1 ) .s- و .
( 2 ) .a- پناه .
( 3 ) .a s+ شرّ .
( 4 ) .a- و .
( 5 ) .a+ و .
( 6 ) . بگويد /a sگويد .
( 7 ) . عازم /aجازم .
( 8 ) . از براى آنكه /aزيراكه .
( 9 ) . فرموده /s aفرمودند .