پس اصل سفر خالى از ثوابى نيست ، بلى اگر تجارت از براى « 1 » جمع مال و ذخيره كردن باشد بدون احتياج به مال دور نيست كه اين وجه گفته شود .
و همچنين از اخلاص بيرون نمىرود اگر ضَمّ شود به قصد حجّ قصد شكفتگى و وحشت از اهل داشتن هرگاه كه « 2 » ضميمهء مستقلّ نباشد . و مثل اين است هرگاه ضَمّ شود به نيّت روزه « 3 » پرهيز كردن و به « 4 » نيّت وضو قصد خنك شدن و به نيّت آزاد كردن قصد دفع بدخويى بنده و خلاصى از خرج آن و غير اين « 5 » از ضميمهها هرگاه « 6 » ضميمهها مستقلّ نباشند . و امّا آنچه از انواع ريا و غير ريا ضرر به اخلاص نمىرساند بحث در آن در باب ريا و كبر گذشت و اعادهء آنها وجهى ندارد .
فصل [ كليد اخلاص قبول و رضاست ]
در مصباح الشَّريعة از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمودند :
اخلاص جمع مىكند عملهاى فاضل را . و اخلاص معنايى است ؛ كليد او قبول است و آنچه حكم به وقوع آن مىكند رضاست ، پس هركه خداى عزّ و جلّ قبول عمل او را بكند و از آن راضى باشد « 7 » صاحب اخلاص خواهد بود اگرچه عمل او كم باشد . و هركه خدا « 8 » قبول عمل او را نكند صاحب اخلاص نخواهد بود اگرچه عمل او بسيار باشد . و « 9 » اين را از قلّت عبادت آدم و كثرت عبادت ابليس مىتوان فهميد . و علامت قبول وجود استقامت است و اين به آن مىشود كه تمامى محبوبها را « 10 » واگذارد و علم به هر حركت و سكونى روزى او شده باشد .
هامش
( 1 ) .s a- براى .
( 2 ) .a- كه .
( 3 ) .s a+ قصد .
( 4 ) .a- به .
( 5 ) . اين /s aآن .
( 6 ) .s+ كه .
( 7 ) .a+ و .
( 8 ) .a s+ ى عزّ و جلّ .
( 9 ) .a s- و .
( 10 ) .m- را .