اعلا ارادهء جناب الهى نمودن است و اين شناخته مىشود به تفكّر در صفات و افعال خدا و مناجات با وى . و بعد از آن ارادهء نفع آخرت است و آن حظّ نفس است .
و در خبر وارد شده كه : حقيقت اخلاص آن است كه بگويى : پروردگار من خداست و بعد از آن چنانچه مأمور شدهاى بر جادهء مستقيم سلوك نمايى از براى خداى عزّ و جلّ و عمل كنى و نخواسته باشى كه از اين راه مدح كرده شوى . خداى عزّ و جلّ فرموده :
« وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ »
« 1 » يعنى مأمور نشدهاند مگر به آنكه عبادت خدا كنند در حالتى كه خالص گردانيده باشند دين را از براى خدا .
و فرموده :
« أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ »
« 2 » يعنى آگاه باش كه دين خالص از براى خداست .
و فرموده :
« إِلَّا الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ »
« 3 » يعنى مگر كسانى كه توبه كرده باشند و اصلاح خود كرده اعتصام به خدا نموده باشند و دين خود را خالص گردانيده باشند ( از براى خداى عزّ و جلّ « 4 » .
و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : خوشا حال كسى كه خالص ساخته باشد ) « 5 » از براى خدا عبادت و دعا را . و دل او مشغول آنچه چشمهاى او ديده نشده باشد و ذكر خدا را فراموش نكرده باشد به سبب آنچه گوشهاى او شنيده و دل او غمگين نشده باشد به سبب آنچه به ديگران عطا شده « 6 » .
و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند : خالص نمىسازد بندهاى ايمان به خدا را چهل روز - يا آنكه فرمودند : نيكو نمىكند بندهاى ذكر خدا را چهل روز - مگر آنكه خداى عزّ و جلّ او را زاهد مىگرداند در دنيا و به وى مىنمايد مرضهاى دنيا و دواهاى
هامش
( 1 ) . بيّنه : 5 .
( 2 ) . زمر : 3 .
( 3 ) . نساء : 146 .
( 4 ) .s- عزّ و جلّ .
( 5 ) . ميان پرانتز ازaافتاده است .
( 6 ) . الكافي 2 : 16 ح 3 .