ببرم « 1 » . مراد آن حضرت آن بود كه مىترسم اهل مدينه عيب « 2 » مرا بكنند با آنكه جدّ آن حضرت - كه أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه باشد - اين كار مىكرد . و امّا چون در زمانى بود كه عيب نبود جائز بود كه حضرت امير « 3 » مرتكب آن بشود ، بلكه از براى آن حضرت منقبتى بود و تعليمى بود « 4 » مردمان را كه آن طريقه را فراگيرند .
و روايت است كه : حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روزى اراده نمودند كه به نزد اصحاب خود روند و در اثناى بيرون آمدن از خانه نگاه به خُم آبى كردند و عمامه و ريش مبارك خود را هموار نمودند ، بعد از آن كسى به آن حضرت گفت : يا رسول اللَّه « 5 » ! آيا شما هم « 6 » از براى مردم آرايش مىكنيد ؟ در جواب فرمودند : بلى ، به درستى كه خداى عزّ و جلّ دوست دارد كه هرگاه بندهء او به نزد برادران مؤمن رود آرايش خود را از براى ايشان بكند « 7 » .
و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : بايد كه هركس « 8 » از شما كه « 9 » به ديدن برادر مسلمانى رود خود را زينت بدهد « 10 » مانند زينتى كه از براى غريبى مىكند كه مىخواهد او را در بهترين هيئتى ببيند « 11 » .
و حضرت صادق عليه السلام مىفرمودند كه : جامهء پاكْ دشمن را « 12 » خوار و نگونسار مىكند « 13 » - « 14 » .
هامش
( 1 ) . الكافي 2 : 123 ح 10 .
( 2 ) . عيب /aغيبت .
( 3 ) .s a+ عليه السلام .
( 4 ) .a- و تعليمى بود .
( 5 ) .s+ صلّى اللَّه عليه و آله .
( 6 ) .a s+ خود را .
( 7 ) . الكافي 6 : 439 ح 10 . مكارم الأخلاق : 96 با اندكى اختلاف .
( 8 ) . كس /a sكسى .
( 9 ) .a s- كه .
( 10 ) . بدهد /aدهد .
( 11 ) . الكافي 6 : 439 ح 10 . تحف العقول : 102 . مكارم الأخلاق : 98 .
( 12 ) .s- را .
( 13 ) . مىكند /a sمىسازد .
( 14 ) . الكافي 6 : 441 ح 1 . مكارم الأخلاق : 103 .