بريده برادران وفرزندان وأهل بيتش را در جلوى قافله بر سر نيزهها مىديد .
سخنان زينب عليها السّلام پس از شهادت سالار شهيدان ، وخطبههاى آن حضرت در بازار كوفه ودر بارگاه ابن زياد ودربار يزيد در شام ، چنان قوى وتكاندهنده بود كه همگان را به حيرت واداشت ومسلمانان را از خواب غفلت بيدار كرد . وى رسالت خويش را - كه زنده كردن دين جدش بود - به نيكى انجام داد ( سخنان وى را مورخان وأصحاب مقاتل وديگران نقل كردهاند ) . « 1 »
زينب عليها السّلام در خضوع ، خشوع ، عبادت وبندگى ، وارث مادر گرامى وپدر بزرگوارش بود . أكثر شبها را به تهجد صبح مىكرد ودائما قرآن تلاوت مىفرمود ، حتى شب يازدهم محرم با آن همه فرسودگى وخستگى وديدن مصيبتها ، به عبادت مشغول شد ؛ چنانكه حضرت سجاد عليه السّلام مىفرمايد :
در آن شب ديدم عمهام در جامه نماز نشسته ومشغول عبادت است . « 2 »
مقامات سكينه ووقارش به خديجة كبرى عليها السّلام ، وعصمت وحيائش به فاطمه زهرا عليها السّلام ، وفصاحت وبلاغت كلامش به على مرتضى ، وصبر وبردبارىاش به حسن مجتبى ، وشجاعت ورشادتش به سيد الشهدا همانند است .
سخنى درباره مدفن حضرت زينب عليها السّلام : در شام بارگاهى به نام آن حضرت معروف است ؛ ولى بر روى آن نوشته شده است : زينب صغرى ، ونيز قبر ديگرى در مصر به نام سيده زينب شهرت دارد ؛ اما اينكه متعلق به حضرت زينب كبرى باشد ، صحتش كم است ؛ زيرا در تاريخ دليلي براي رفتن آن حضرت به مصر نيست وحكومت مصر وشام هردو يزيدى بودند ودر كتابهاى معتبر شيعه نامى از آن نيست وعلماى قديم شيعه نيز درباره شام سخنى نگفتهاند . اينكه برخى گفتهاند قبر زينب عليها السّلام در دمشق نزديك قبر شوهرش عبد الله بن جعفر است نيز نمىتواند صحيح باشد ؛ زيرا در كتابهاى الإستيعاب وأسد الغابة والإصابة وعمدة الطّالب وكتب ديگر آمده است كه عبد اللّه در مدينه دفن شد . قبر زينب در مصر متعلق به سيده زينب بنت يحيى حسنيه يا حسينيه است . « 3 »
بنت الشاطى 118 مىنويسد : والى مدينه به يزيد نوشت : وجود زينب در ميان أهل مدينه باعث تهييج احساسات مردم است ويزيد به أو فرمان داد كه بازماندگان خاندان نبوت را در شهرها
هامش
( 1 ) . ر . ك : بلاغات النساء : 20 ؛ رياحين الشريعة : ج 3 ؛ أعيان الشيعة : ج 7 ؛ اللهوف على قتلى الطفوف : 63 و 79 ؛ مقتل الحسين : 2 ، 40 ؛ بحار الأنوار : ج 45 .
( 2 ) . رياحين الشريعة : 3 ، 62 .
( 3 ) . أعيان الشيعة : 7 ، 140 .