غفّار ، عبد الرسول .
735 . « معايير الجرح والتعديل » .
الفكر الإسلامي ، ش 6 ( ربيع الثاني - جمادى الثانية 1415 ق ) ، ص 115 - 126 .
يكى از شاخههاى مهم علم رجال ، شرح أحوال راويان حديث است ويكى از مباحث مطرح شده در شرح أحوال راويان ، جرح وتعديل وارد شده در مورد آنهاست وعلم به جرح وتعديل راويان ، نقش بسيار مهمّى در توثيق وتضعيف آنها دارد .
نويسندهء مقاله ، با بيان معيارهايى كه در مورد جرح وتعديل وارد شده است ، ديدگاههاى علما در زمينهء اقسام جرح وتعديل را بيان مىنمايد . در ابتدأ ، جرح وتعديل را به دو قسمت كلّى مجرّد از ذكر سبب ، وجرح وتعديل با ذكر سبب تقسيم مىنمايد . سپس أقوال ذكر شده در تعارض جرح وتعديل را مورد بررسى قرار مىدهد .
مباحث مطرح شده در اين مقاله عبارتاند از :
ذكر سبب در جرح وتعديل ؛
تعارض جرح وتعديل ، شامل :
1 . جمع بين نصّين يا بين ظاهر ونص ؛
2 . قول به تقديم جارح ، مطلقاً ؛
3 . قول به تقديم جارح ، با ذكر سبب ؛
4 . استفاده از مرجّحات .
غفّارى ، على أكبر .
736 . « علم رجال » .
كيهان انديشه ، ش 14 ( مهر وآبان 1366 ) ، ص 35 - 54 .
از ديرباز ، علم ومعرفت به اخبار صحيح براي عمل به آن ، وشناخت اخبار ساختگى براي عدم قبول واجتناب از آن ، موضوع ومحور بحث علماى اسلام بوده است . به اين دانش كه بحث از راويان اسناد روايات را در بردارد ، « علم رجال » مىگويند .
نويسندهء مقاله ، ضمن بيان جايگاه علم رجال در علوم اسلامى ، چند مورد از