شرفياب شدم از حضور در خدمت حضرت امام صادق عليه السّلام روز نوروز . آن حضرت فرمودند كه : آيا مىشناسى اين روز را ؟
عرض كردم : فدايت شوم ! امروز روزى است كه عجم آن را تعظيم نمايند وبراي همديگر هديه مىفرستند .
آن حضرت فرمود كه : نيست اين مگر به جهت امرى قديم كه من تفسير مىنمايم براي تو .
پس فرمود : روز نوروز ، آن روزى است كه خداوند گرفت در آن روز ميثاق از بندگان خود كه عبادت أو را نمايند .
تا اينكه مىفرمايد :
وروزى است كه جبرئيل بر پيغمبر صلّى اللّه عليه واله وسلّم نازل شد وروزى است كه حمل نمود حضرت رسول صلّى اللّه عليه واله وسلّم أمير المؤمنين عليه السّلام را بر دوش خود كه بتها را از پشت بأم مكّه برانداخت وروزى است كه امر فرمود پيغمبر أصحاب خود را كه بيعت نمايند به علي عليه السّلام به أمير المؤمنين بودن . وآن روزى است كه بيعت شد بر أمير المؤمنين عليه السّلام بيعت دويم - منظور روز خلافت ظاهري است - وآن روزى است كه ظفر يافت آن حضرت بر أهل نهروان وذو الثدية را كشت وآن روزى است كه قائم ما در آن ظهور مىنمايد .
تا اينكه فرمود : حفظ كرد آن روز را عجم وضايع كرديد شما آن را وفرمود كه :
پيغمبرى از پيغمبران بني إسرائيل از پروردگار خود سؤال كرد كه چگونه زنده مىكند آن قومي را كه خارج شدند ( اشاره است به آيهء شريفه كه جماعتى را كه از ترس مرگ خارج شدند وخداوند حكم فرمود كه بميرند ومردند ، پس به دعوت پيغمبرى زنده شدند ) . پس وحى فرمود خدا كه آن پيغمبر آب بپاشد بر آنها در اين روز وآن اوّلين روز است از سال فرس ، پس زنده شدند وآنها سى هزار نفر بودند وبه اين جهت آب پاشيدن در نوروز سنّت شد . . . تا آخر حديث . « 1 »
ودر ايّام مذكوره در اين حديث شريف چهار روز معيّن التاريخ هست :
اوّل روز مبعث ، يعنى بيست وهفتم رجب ؛ دويم روز هيجدهم ذي حجّه از سنهء
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 56 ، ص 92 .