تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 334

مساهمون:

ص٣٣٤
وخواهش نمود از دلالت وارشاد بر نفس خود واثبات نور وجود خود به اين كه نور وجود خودش صمد است وإنيّت خالصه است وفرد حقيقي ثابت به خودى خود است واستفاده واستعاضه از غير نكرده است وراه استناره به نور غير نبرده است والا واحد اوّل نمىشد ومعلول وقائم به غير مىشد . وامام عليه السلام مترتب بر اين / 96 / مقدمات ساخت قول خود را : فاللَّه تبارك وتعالى فرد واحد لا ثاني معه ، پس خداوند تعالى وتبارك فرد يكتاست وبسيط حقيقي است . نه زوج تركيبي ودويمى با أو است كه پشتيبان أو باشد ومقوم أو باشد كه آن ثاني ، أو را نگهبانى نمايد واز وصمهء فنا برهاند وبه عصمت بقا برساند . پس از براي خدا وجود زايد بر ذات نيست ؛ زيرا كه اگر چنين باشد اوّل نمىشود ، بلكه دويم مىشود ؛ زيرا كه مركب ، متأخر از اجزاست . واز براي أو نيست دويمى كه معاضد ويارى كننده باشد أو را والّا نقصان وقصور در نور ظهور نمايد وبا أوليت منافاة دارد واز براي أو نيست دويمى كه أو را مكنون سازد . مكنون مشتق است [ از ] كَنَنَ واز اين‌جاست قوله تعالى :
« كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ »
« 1 » أيمصون و
« فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ »
« 2 » أيمصون مستور عن الخلق و
« تُكِنُّ صُدُورُهُمْ » *
« 3 » أي تخفي و
« وَجَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً »
« 4 » أي أغطيةً واحدها كَنان ، والكنان : الغطاء وزناً ومعنىً ، والجمع أكنة ، والأكنان جمع كَنّ ، وهو ما كَنّ وستر من الحَر والبرد ، والكنّ : الستر وأكنَنتُه في نفسي سترته . « 5 » مراد اين است كه نيست از براي أو كسى كه از براي أو سپر مستر باشد از حوادث ومستقر سازد أو را در مكاني ودر محلى ؛ زيرا كه منافىاوليت ذات اوّل است وذات بارى تعالى از اين مذكورات اعلا واجل است . ومخلوقات ، بعضي ماسك ونگهبان از براي بعضي است به تقدير خداوند
هامش
( 1 ) . سورهء صافات ، آيهء 49 . ( 2 ) . سورهء واقعه ، آيهء 78 . ( 3 ) . سورهء نمل ، آيهء 74 وقصص ، آيهء 69 . ( 4 ) . سورهء اسراء ، آيهء 46 . ( 5 ) . تفسير غريب القرآن ، ص 554 ؛ الصحاح ، ج 6 ، ص 2188 ؛ مجمع البحرين ، ج 4 ، ص 77 .