اين صفت على الاطلاق شامل « ابراهيم » هاى اين امّت نيز مىشود [ بنابراين اگر در روايات ، ابراهيم عليه السّلام را شيعهء على عليه السّلام معرفى كردهاند با اين توجيه بوده است . ] و هر گاه فرعون به علت طغيان و گردنكشى در زمين ، دشمن خدا به حساب آيد ، اين حكم ، بىهيچ تفاوتى شامل فرعونهاى اين امت نيز مىگردد ، « 1 » و اين معناى دقيق - همانگونه كه علماى بزرگ بيان كردهاند - همان است كه از فرمايش ائمه عليهم السّلام - آنجا كه فرمودهاند : « نام ما را در قرآن مىيافتيد » يا « ربع يا ثلث قرآن دربارهء ماست » - اراده شده است ؛ يعنى ياد ما را با وصفى آشكار در اين مصحف موجود مىيافتى ، به شرط آنكه چشمانى با بصيرت داشته باشى .
محدث نورى بىجهت پنداشته است كه مقصود ، حذف و اسقاط آيات قرآن است . « 2 » خداوند ما را از لغزش دل و ديده نگاه دارد .
خداوند را سپاس مىگوييم كه ما را بر اين كار هدايت نمود و اگر او ما را رهنمون نمىگشت ، هرگز هدايت نمىيافتيم .
هامش
( 1 ) . در تفسير آيهء شريفهء :« وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ ؛چه كسى از آنكه بىهدايت الهى از هواى نفس خود تبعيت كند گمراهتر است » . قصص 28 : 50 . از ابو الحسن عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : « مقصود كسى است كه بدون هدايت يكى از امامان و پيشوايان هدايت ، رأى خود را دين خود كند » . الكافى ، ج 1 ، ص 374 ، شمارهء 1 .
از امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء« وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ؛نشانهها و هشدارها ، گروهى را كه ايمان نمىآورند سود نمىبخشد » . يونس 10 : 101 . سؤال شد . فرمود : « آيات ، ائمه و هشداردهندگان انبيا عليهم السّلام هستند » . الكافى ، ج 1 ، ص 207 ، شمارهء 1 .
از امام باقر عليه السّلام درباره آيهء« كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها ؛تمام آيات ما را تكذيب كردند » . قمر 54 : 42 . سؤال شد فرمود :
« يعنى تمام اوصيا » . الكافى ، ج 1 ، ص 207 ، شمارهء 2 .
( 2 ) . فصل الخطاب ، ص 237 ، 239 ، 246 و 247 .