كتاب دسترسى نداشتهاند و نسخهء ابن داود مفقود الاثر شده است .
پس هرجا كه نسخههاى موجود الفهرست با آنچه ابن داود از كتاب مزبور نقل مىكند يكسان نباشد ، بىتأمل بايد نقل ابن داود را مقدم و حجت شمرد . چه ، گمان درستى و برابرى آن با نوشتهء شيخ قويتر و خردپسندتر است . بايد افزود كه هرجا ميان نقل ابن داود با نقل علامهء حلى كه معاصر و همدورهء وى در شاگردى نزد احمد بن طاووس بوده است ، نابرابرى ديده شود ، همه وقت نمىتوان سخن ابن داود را مقدم شمرد ، زيرا علامه نيز نسخهء تصحيح شدهء رجال و فهرست شيخ را در اختيار داشته است و البته گمان اشتباه ابن داود در قرائت نسخه يكباره منتفى نيست .
چگونگى نسخههاى چاپى
متن فهرست با همان ترتيب اصلى ، نخستينبار در سال 1356 هجرى قمرى در مطبعهء حيدريهء نجف با مقدمه و تصحيح و پاورقى سيد محمد صادق آل بحر العلوم به چاپ رسيد و همان نسخه با همان خصوصيات بار ديگر در سال 1380 قمرى تجديد چاپ شد . اين چاپ در 252 صفحه به قطع وزيرى و داراى فهرست نامها و شمارهء نام رجال و نقطهگذارى بالنسبه كامل و برروىهم ، چاپى ممتاز و قابلتوجه است . سالها پيش از اين تاريخ نيز ، يعنى در سال 1271 هجرى ( 1853 ميلادى ) نسخهاى