است و مىگويد : « احمد بن عبدالله بن يوسف » از « ابى ازهر » از « جابر » نقل نمود كه پيغمبر خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود : در ماه حرام نبايد جنگ كرد مگر اينكه دشمن اقدام به جنگ كند .
4 . باز اين روايت مخالف با روايتهاى ديگرى است كه علماى اماميه دربارهء حرام بودن جنگ در ماههاى حرام از ائمه اهل بيت نقل نمودهاند .
5 . اگر در اين نسخ به آنچه دربارهء جنگ رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) نقل گرديده است ، تكيه كنند كه جنگ آن حضرت در حُنين با هوازن و در طائف با ثقيف ، در ماههاى شوال و ذيقعده و ذى حجه كه از ماههاى حرام است واقع گرديده است ، اين استدلال نيز به عللى چند ، هدف آنان را تأمين و گفتارشان را تأييد نمىكند زيرا :
اولًا : نسخ قرآن با خبر واحد ثابت نمىشود .
وثانياً : چگونگى عمل رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در اين مورد بر فرض صحيح بودن روايتها نيز براى ما كاملًا روشن نيست و احتمال دارد كه عللى در كار بوده و ضروريات ايجاب مىكرده است كه آن حضرت در اين ماهها اقدام به جنگ كند و حكم كلى و دائمى از آن استفاده نمىشود .
بنابراين ، نمىتوان اين روايت را دليل نسخ آيه قرآن دانست .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 522
مساهمون: السيد الخوئي
ص٥٢٢