فرقى در ميان مرده و زنده وجود ندارد ، در صورتى كه « ابن تيميه » و پيروانش نمىتوانند به اين معنى ملتزم گردند و تعظيم از شخص زنده را نيز شرك بدانند .
گذشته از اين اگر اينگونه اعمال ، شرك محسوب شود بايد رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) نيز مشرك ناميده شود زيرا به طورى كه گفتيم آن حضرت اينگونه اعمال را انجام مىداد . كسى كه اين اعمال را شرك و مرتكبين آن را مشرك مىنامد ، آيا مىتواند نسبت شرك به رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) هم بدهد ؟ كلا و حاشا ! ! زيرا كه شرك با مقام نبوت تناسبى ندارد .
اين است كه بايد گفت : يا بعضى از شركها عيب و ايرادى ندارد و يا اينكه زيارت قبور ، تعظيم و تجليل از شعائر الهى و آنچه منسوب به خدا است بدون قصد پرستش از دايرهء شرك بيرون است و اينگونه اعمال اصلًا شرك ناميده نمىشود و چون احتمال اول و تجويز پارهاى از شركها حتماً باط و بىاساس است بناچار بايد احتمال دوم را پذيرفت كه زيارت قبور و تعظيم صاحبان قبور شرك نيست و اينگونه اعمال كه با اذن خدا انجام مىپذيرد ، در واقع عبادت خدا و اطاعت از فرمان او است ، تعظيم و بزرگداشت شعائر دينى ، از علايم و نشانههاى تقوا و معنويت است ، چنان كه خداوند مىفرمايد :
« ذلِكَ وَ مَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ » . ( سورهء حج / 32 )
« و هر كس شعائر الهى را بزرگ بدارد ، اين كار نشانهء تقواى الهى است . »
در جواز زيارت قبر رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) و افراد نيك و بندگان صالح خدا ، روايات فراوانى نقل گرديده است كه نمونههايى از آنها را قبلًا براى خوانندهء عزيز بازگو نموديم .
سجده براى غير خدا
از آنچه تا به حال گفتيم ، روشن گرديد كه هر نوع خضوع و تذلل در برابر غير
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 800
مساهمون: السيد الخوئي
ص٨٠٠