او بايد زندانى شود تا آنكه از گفتار و عقايدش توبه كند .
آنچه كه « ابن تيميه » را به اشتباه انداخته است ( اگر نگوييم كه او در اين كار تعمد داشته و هدفش ايجاد اختلاف در ميان مسلمانان بوده است ) اين بود كه وى پنداشته كه اين اعمال ، يك نوع پرستش غير خدا و شرك ورزيدن به خداست .
ولى وى اشتباه كرده و نفهميده است آنان كه اينگونه اعمال را انجام مىدهند ، به توحيد و يگانگى خدا معتقدند و بجز او خالق و رازق ديگرى را نمىشناسند و ايجاد آفرينش را تنها در دست او مىدانند و هدف آنان از اين اعمال بجز احترام مشروع و تعظيم شعائر دينى چيز ديگرى نيست و قبلًا گفتيم كه برگشت تعظيم شعائر دينى به تعظيم خود پروردگار است ، خضوع و تذلل در برابر خود او است ، جر اطاعت از فرمان خدا و تقرب به پيشگاه او و اخلاص به ذات اقدس او چيز ديگرى نيست و در اين اعمال اثرى از شرك ديده نمىشود زيرا چنان كه قبلًا توضيح داديم ، شرك آن است كه انسان غير خدا را پرستش كند و پرستش هم اين است كه شخص چيزى را خدا و سزاوار پرستش بداند و با همين عقيده او را بپرستد و در برابرش پيشانى عبادت بر زمين بسايد ولى اين عمل و عقيده كجا و تعظيم پيامبر و جانشينان گراميش كجا ؟ !
تعظيمى كه انگيزهاش اين باشد كه او پيامبر خداست و اينان اوصيا و جانشينان وى و همگان ، بندگان عزيز و گرامى پروردگارند و اين عزت و شرافت را نيز در اثر اعمال نيك و اطاعت از فرمان خدا به دست آوردهاند و بديهى است كه هيچ مسلمانى خود پيامبر را عبادت نمىكند ، كجا برسد كه قبر او را ستايش كند .
خلاصه اينكه : زيارت نمودن اهل قبور و بوسيدن قبر آنها و هر نوع تعظيم و تجليلى كه در برابر قبور و ضرايح انجام مىگيرد ، به هيچوجه و به هيچ عنوان ، شرك محسوب نمىشود . اگر اين نوع تعظيم و تجليل شرك محسوب شود ، بايد تعظيم و تجليل از افراد را نيز شرك محسوب داشت زيرا از نظر شرك بودن
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 799
مساهمون: السيد الخوئي
ص٧٩٩