« و آن گاه كه خداوند به عيسى بن مريم گفت : آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را به عنوان دو معبود غير از خدا به خدايى برگزينيد ؟ ! او گفت : منزهى تو [ اى پروردگار من ! ] . من حق ندارم آنچه را كه شايسته من نيست ، بگويم ؛ اگر چنين سخنى گفته باشم ، تو مىدانى . تو از آنچه در روح و جان من است ، آگاهى و من از آنچه در ذات [ پاك ] توست آگاه نيستم . بيقين تو از تمام اسرار و پنهانىها با خبرى . »
من جز آنچه را كه مرا به آن فرمان دادى ، چيزى به آنها نگفتم . [ به آنها گفتم ] خداوندى را پبرستيد كه پروردگار من و پروردگار شماست .
قرآن مجيد گاهى نيز عقيده به وساطت را از راه ديگر محكوم ساخته و جايى براى چنين طرز تفكرى در اسلام نگذاشته است . قرآن در اين زمينه مىگويد :
خداوند نسبت به بندگانش نزديك است به طورى كه حتى گفتار سرى آنان را نيز مىشوند و جوابشان را مىدهد و مستقيماً به تدبير امورشان مىپردازد ، با اين وصف نيازى به اعوان و وسائط ندارد . خداوند اين حقيقت را در قرآن مجيد ، چنين بيان مىكند :
1 - « وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ » . ( سورهء ق / 16 )
2 - « أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ » . ( سورهء زمر / 36 )
3 - « ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ » . ( سورهء غافر / 60 )
4 - « وَ هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ » . ( سورهء انعام / 18 )
5 - « قُلْ إِن تُخْفُوا مَا فِى صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمهُ اللّهُ وَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّماواتِ وَ مَا فِى الْأَرْضِ وَ اللّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ » . ( سورهء آل عمران / 29 )
6 - « وَ إِن يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَ إِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ يُصِيبُ بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ » . ( سورهء يونس / 107 )
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 790
مساهمون: السيد الخوئي
ص٧٩٠