« ثُمَّ بَعَثْنَا هُمْ لِنَعْلَمَ أَىُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَداً » . ( سورهء كهف / 12 )
« تا ببينيم ( ظاهر كنيم ) كه كدام يك از آن دو گروه داناترند بر اينكه چه مدتى توقف كردهاند . »
و باز مىفرمايد :
« لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا » . ( سورهء كهف / 7 )
« به خاطر اينكه آنان را آزمايش كنيم تا ظاهر گردد كه كدام يك از آنان بهترين عمل را انجام مىدهند . »
در روايات فراوانى از اهل سنت آمده است كه انفاق و دعا سرنوشت انسان را تغيير مىدهد . « 1 »
بدا در پيشگويىها
اگر يكى از اهل بيت ( عليهم السلام ) از وقوع چيزى در آينده به طور جزم و حتم خبر دهد و آن را مشروط و معلق به مشيت پروردگار نسازد ، قضا و تقدير حتمى ناميده مىشود و اين همان قسم دوم از اقسام سه گانه قضا است كه قبلًا توضيح داده شد .
اينگونه پيش گويىها همانطور كه پيش بينى شده است ، به وقوع خواهد پيوست و كوچكترين تغيير و « بدا » يى در آن رخ نخواهد داد زيرا خداوند با تغيير دادن آنچه را كه به مردم ابلاغ نموده است ، بندگان راستگو و پيامبرش را در ميان مردم كاذب و دروغگو قلمداد نمىكند و آنان را رسوا و بىاعتبار نمىسازد .
و اگر از وقوع چيزى خبر دهند ولى آن را مشيت و خواست خدا معلق و مشروط سازند و اين شرط و تعليق هم از قرائن و شواهدى كه در همان خبر به كار رفته و از علائم خارجى ديگر استفاده شود ، اينگونه پيش گويىها است كه مورد بدا
هامش
( 1 ) . به بخش تعليقات ، پاورقى شماره 5 مراجعه فرماييد .