( 32 ) نسخ در آيهء اسيران جنگى
« فَإِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنَّاً بَعْدُ وَ إِمَّا فِدَاءً » . ( سورهء محمد / 4 )
« آنگاه كه با كافران روبرو شديد ، آنان را گردن بزنيد و چون پيرو شديد ، اسيرشان سازيد ، سپس يا نيكى به آنان كنيد ( بلا عوض آزادشان نماييد ) و يا سر بها بگيريد ( با اخذ فديه آزادشان سازيد ) » .
عدهاى از مفسرين گفتهاند : اين آيه با آيه « سيف » نسخ گرديده است و در مقابل آنها عده ديگر نيز گفتهاند كه خود اين آيه ناسخ آيه « سيف » است . « 1 »
مؤلف : حقيقت اين است كه در ميان اين دو آيه اصلًا نسخى وجود ندارد ، نه آيهء مورد بحث ما با آيهء سيف نسخ گرديده و نه آن را نسخ كرده است .
تحقيق اين بحث و نماياندن نظر صحيح در اين باره محتاج به بسط كلام و شرح بيشترى در احكام كفارى است كه با مسلمانان در حال جنگ مىباشند و اينك به شرح و تفصيل آن مىپردازيم :
هامش
( 1 ) . الناسخ و المنسوخ ، نحاس 220 .