جنگ به همهء مسلمانان واجب نبوده بلكه تنها به كسانى واجب بوده است كه اين عمل به توسط رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) شخصاً از آنان درخواست شده باشد ، زيرا آيات قبلى بدين صورت است كه خداوند مىفرمايد :
« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِى سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاهءِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَهءِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاهءِ الدُّنْيَا فِى الآخِرَهءِ إِلَّا قَلِيلٌ * إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَاباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئاً وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ » . ( سورهء توبه / 39 - 38 )
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چه شده است شما را كه وقتى گفته مىشود به سوى جهاد در راه خدا حركت كنيد ، بر زمين سنگينى مىكنيد ( به پا نمىخيزيد ) آيا به جاى آخرت به زندگى دنيا راضى شدهايد ؟ !
اگر به سوى جنگ حركت نكنيد [ خداوند ] شما را عذاب دردناكى مىكند و به جاى شما مردم ديگرى را خواهد آورد ، شما نمىتوانيد ضررى به دو برسانيد و خداوند بر همه چيز قادر و توانا است . »
خلاصه مضمون آيه اين است : « كسانى كه به آنان دستور جهاد و حركت به سوى ميدان جنگ داده شده است ولى آنان حاضر به اجراى اين فرمان نشدهاند ، مستحق عذاب مىباشند . » اين آيه شريفه با در نظر گرفتن اين معنى ، ارتباطى با وجوب جهاد بر تمام مسلمانان پيدا نمىكند تا بگوييم با آيه ديگرى كه وجوب جهاد را از عموم سلب نموده ، نسخ شده است .
ادعاى يك نسخ ديگر
از اين بيان ، بطلان نسخ در آيه ديگرى نيز كه متمم و مكمل همين آيه مورد
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 612
مساهمون: السيد الخوئي
ص٦١٢