اگر كسى تاريخ پرافتخار اسلام و اصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) را كه در برابر او شربت شهادت نوشيدند ، مطالعه كند ؛ به عظمت رهبرى قرآن پى مىبرد و اهميت هدايت قرآن و اثر حيرتانگيز آن را در رهبرى و هدايت جامع عرب درك مىكند و روشن مىشود كه اين ، تنها قرآن بود كه توانست آنان را از زندگى منحط جاهلى به اعلاترين مرحلهء علم و كمال و انسانيت برساند و به آنان درس فداكارى و از خودگذشتگى و درس ايثار و فضيلت ياد دهد ، بهطورى كه در راه دين و اهداف عالى انسانى كوچكترين اعتنايى بهاز دست دادن مال و جان نكرده ، در مرگ فرزندان و همسران كوچكترين اندوه و تأسفى برخود راه ندهند .
گفتار مقداد به رسول خدا ( صلىالله عليه وآله و سلم ) به هنگامىكه آن حضرت با مسلمانان دربارهء حركت نمودن به جنگ بدر مشورت مىنمود ، مىتواند شاهد صدق و گواه روشنى بر اين حقيقت باشد ، آنجا كه عرضه داشت :
يا رسولالله ! بهسوى آنچه خدايت فرمان داده است ، حركت كن ، ما مسلمانان نيز تا لب مرگ در اين راه با تو پيش خواهيم رفت ، به خدا سوگند ما سخنى را نمىگوييم كه بنىاسرائيل به موسى گفتند كه : « تو خود برو و با پشتيبانى خدايت جنگ را آغاز كن ما در اينجا به انتظار تو نشستهايم » ولى ما مىگوييم : تو به يارى خدايت حركت كن و با دشمن بجنگ ! ما نيز به دنبال تو و پشتيبان و همراه توايم و با جان و دل با دشمن تو خواهيم جنگيد . به خدايى كه تو را به حق فرستاده است ، اگر ما را از امواج خروشان و خطرناك دريا عبور داده ، بهسوى حبشه حركت دهى ، در اين راه با تو خواهيم بود تا بدانجا كه فرود آيى . رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) از مقداد تشكر و بر وى دعاى خير نمود . « 1 »
مقداد بهعنوان فردى از مسلمانان و نمونهاى از آنان است كه عقيده و تصميم آهنين خويش را چنين اظهار مىكند و خودگذشتگى و فداكارى خود را در راه
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى 2 / 140 ، چاپ دوم .