مىنمايد . اين حقيقت را از خود قرآن بشنويد آنجا كه مىگويد :
ا - « إنَّ هذَا لْقُرْآنَ يَهْدِى لِلَّتِى هِىَ أَقْوَمُ » . ( 17 / 9 )
2 - « كِتابُ أَنْزَلْناهُ إلَيْكَ لِتُخْرِجَ النّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إلَى النُّورِ بِإذْنِ رَبّهِمْ إلى صِراطِ لْعَزيزِ لْحَمِيدِ » . ( 14 / 1 )
3 - « هذا بَيانُ لَلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَهُ لِلْمُتَّقِينَ » . ( 3 / 138 )
1 - « اين قرآن انسان را به استوارترين راهها هدايت مىكند . »
2 - « ( اين ) كتابى است كه بر تو نازل نموديم تا مردم را به فرمان پروردگارشان از تاريكىها به روشنايى ( ايمان ، عدل و آگاهى ) ببرى . »
3 - « اين قرآن ، گفتار روشنى است براى عموم مردم ، هدايت و اندرزى است براى پرهيزگاران . »
و از رسول خدا ( صلىالله عليه وآله و سلم ) در اينباره چنين آمده است كه :
فضيلت و برترى گفتار خدا بر ساير گفتارها به مانند برترى خود پروردگار است بر مخلوقاتش . « 1 »
در اينجا رمز حقيقتى كه در ابتداى سخن به آن اعتراف نموديم ، روشن مىشود و آن اينكه : شايسته است انسان از سخن گفتن در عظمت و فضيلت قرآن لب فروبندد و آن را به ناظران قرآن ، راسخين و متخصصين در علوم آن موكول كند . زيرا آنان به حقيقت و عظمت قرآن از همه آشناترند و آنانند كه انسان را به ارزش و واقعيت قرآن رهبرى مىكنند
و آنانند كه در فضيلت ، قرين و همدوش قرآنند و در هدايت و رهبرى سهيم و ياران آن .
چنانكه جد بزرگوارشان رسول اكرم ( صلىالله عليه وآله و سلم ) ، همان كسى كه او قرآن را براى بشر عرضه داشته ، انسان را به سوى احكام آن دعوت مىكند ، همان كسى كه ناشر
هامش
( 1 ) . بحارالانوار 9 / 16 - صحيح ترمذى به شرح ابن عربى 11 / 47 ابواب فضائل قرآن ( ش : 1 ) .