1 - « هركسى كه از خدا و پيامبرش پيروى كند ، خداوند او را به باغهايى وارد مىسازد كه همواره از زير درختانش نهرها جارى است ، در آنجا هميشگى خواهند بود و اين است پيروزى بزرگ و هركس نسبت به خدا و پيامبر او عصيان ورزد و از حدودش تجاوز كند ، او را به آتش دوزخ مىافكند كه جاودان در آن خواهد ماند و بر اوست ، شكنجهء دردناك و مذلتبار . »
2 - « هر كس به اندازهء ذرهاى كار نيك انجام دهد پاداش آن را خواهد ديد و هركس به اندازهء ذرهاى عمل بد انجام دهد ، كيفر آن را هم خواهد چشيد . »
3 - « در آنچه خدا [ از اموال دنيا ] به تو داده است ، سراى آخرت را بطلبد ! »
قرآن در آيات زيادى مردم را به فراگرفتن علم و دانش پيروى از تقوا ترغيب و تشويق نموده ، در عينحال براى آنان لذايذ زندگى و بهرهبردارى از نعمتهاى پروردگار را مباح و جايز مىداند و اين حقيقت را چنين بيان مىكند :
« قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَهءَ اللّهِ الَّتِى أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ » . ( اعراف / 32 )
« بگو : چه كسى زينتهاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده است و روزىهاى پاكيزه را حرام كرده است . »
* * * قرآن مجيد ، در عين توجه به امور زندگى انسان در دنيا ، به امور معنوى و اخروى نيز توجه ويژه دارد و مردم را به عبادت خدا و به تفكر در آيات و آثار تشريعى و تكوينى خداوند و به تأمل در موجودات جهان هستى و در اسرار و دقايق وجود انسان ، با تأكيد دعوت مىكند ولى در عين حال تنها به اينكه انسان را به خدا برساند و بنده را به خدا مرتبط سازد ، اكتفا نمىكند بلكه به جنبهء ديگرى نيز كه افراد بشر را به همديگر مربوط مىسازد و در ميان آنان الفت و محبت ايجاد مىكند ؛ توجه خاصى مبذول مىدارد .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 113
مساهمون: السيد الخوئي
ص١١٣