آنها نيز هماهنگى بهوجود آورده است . از يك طرف اصلاح امور اين جهان را بهعهده گرفته ، از طرف ديگر سعادت اخروى افراد بشر را تضمين مىكند .
اين قرآن همان قانون بزرگ و ناموس اكبرى است كه پيامبر بزرگ اسلام ( صلى الله عليه و آله و سلم ) آن را آورده ، تا بدان
وسيله
جهان بشريت را به سعادت هر دو جهان برساند .
قرآن مانند تورات فعلى نيست كه قانون آن اختصاص به زندگى مادى داشته و تنها مربوط به اين جهان باشد و به جهان ديگر توجه نكند . آرى ، تورات آنچنان در چهارچوبهء جهان مادى غرق شده كه كوچكترين توجهى به جهان آخرت ندارد و حتى پاداش اعمال نيك را نيز مال و منال دنيا و مسلط بودن بر مردم مىشناسد ، نتيجه و مجازات گناهان را از دست دادن تسلط و ثروت اين جهان معرفى مىكند .
و همچنين قرآن مانند انجيل فعلى نيست كه در تشريع و قانونگذارى تنها به جنبههاى اخروى بپردازد و از نظام اجتماع و امور زندگى غفلت ورزد و آن را اساساً ناديده بگيرد بلكه قانون قرآن يك قانون كامل و گستردهاى است كه هم به امور زندگى و نظامات اجتماعى اين جهان نظارت دارد و هم به اصلاح شئون جهان آخرت مىپردازد و هيچيك از دو جنبهء مادى و معنوى بشر را فروگذار نمىكند .
قرآن مجيد در تعاليم خود گاهى انسان را به عالم آخرت سوق مىدهد و گاهى به امور زندگى اين جهان متوجه مىكند و در مقام توجه به جهان آخرت مىگويد :
1 - « وَ مَن يُطِعِ اللّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ * وَمَن يَعْصِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خَالِداً فِيهَا وَ لَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ » . ( نساء / 14 - 13 )
2 - « فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهءٍ خَيْراً يَرَهُ * وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهءٍ شَرّاً يَرَهُ » . ( زلزال / 8 - 7 )
3 - « وَ ابْتَغِ فِيَما ا اتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَهءَ وَ لَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا » . ( قصص 28 / 77 )
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 112
مساهمون: السيد الخوئي
ص١١٢