عبد الدار بن قصى است كه قصى بديشان داده است بستانند و آن حجابت خانهء كعبه و لوا و رفاده و سقايه بود .
b
43
I
و جماعتى متابع ايشان شدند از بنى اسد و بنو زهره و بنو تميم و بنو الحارث بن فهر و جمله پنج قبيله بودند . و سوگند خوردند بهر يارى و معاضدت يك ديگر و ايشان را مطيبين خواندند و رئيس ايشان عبد شمس بن قصى بود . و جماعتى متابع بنى عبد الدار شدند از بنى مخزوم و بنو عدى و بنو جمح و بنو سهم جمله پنج قبيله بودند و سوگند خوردند بر يارى و معاضدت يك ديگر ، و اينان را احلاف خواندند و عزم كردند بر كارزار چون جمله متفق شدند بر صلح ، راى زدند كه بدهند به بنى عبد مناف سقايه و رفاده و حجابت و لوا از آن بنى عبد الدار باشد . و همچنان بر اين بودند تا آنگاه كه اسلام آمد ( 1 ) و سقايه و رفادت به هاشم بن عبد مناف مفوض شد از براى آنكه عبد شمس بيشتر مسافر بود و اقامت كمتر مىكرد و از مال ، درويش بود و فرزندان بسيار داشت ، و چون موسم حج بودى برخاستى در ميان قريش و گفتى : اى معشر قريش شما همسايگان خانهء خدائيد و اهل خانهء اوايد و موسم حج مىآيد و حجاج و زايران خانهء خدا مىآيند گردآلود و رنج برده از هر جايگاهى و ايشان مهمانان خدااند و سزاوارترين همه مهمانانند به مراعات و كرامات اكنون شما اجماع و اتفاق كنيد بر آنكه از براى حجاج و زايران در اين موسم طعامى بسازيد . و به خدا كه اگر مرا مالى بودى كه از آن اين ترتيب شايستى كرد بر شما اين تكليف نكردمى .
پس قريش از مال خويش چيزى بيرون كردندى و از آن طعام ساختندى از براى حاجيان و زايران ، و آن را رفاده خوانند در عربيت . پس چون عبد شمس از دنيا برفت مطلب قايم مقام او شد و السلام .