گفت از رسول صلى اللّه عليه شنيدم كه گفت حسن و حسين دو پسر منند ، هر كه ايشان را دوست دارد مرا دوست داشته باشد ، و هر كه مرا دوست دارد خدا او را دوست دارد ، و هر كه خدا او را دوست دارد او را در بهشت كند ، و هر كه ايشان را دشمن دارد مرا دشمن دارد ، و هر كه مرا دشمن دارد خدا او را دشمن دارد ، و هر كه خدا او را دشمن دارد ، او را در آتش اندازد به روى .
خطبة لحسن بن على عليهما السلم
قيل خطب الحسن بن على حين قتل على بن ابى طالب رضى اللّه عنهما لقد قبض فى هذه الليله رجل لم يسبقه الاولون و لا يدركه الآخرون و ما ترك على ظهر الارض صفراء و لا بيضاء الا سبعمائة درهم فضلت من عطاياه أراد أن يبتاع بها خادما لاهله . ثم قال ايها الناس من عرفنى فقد عرفنى و من لم يعرفنى فانا ابن النبى و انا ابن البشير و انا ابن الداعى الى الله باذنه و السراج المنير و انا من اهل البيت الذى كان جبريل عليه السلام ينزل فينا و يصعد من عندنا و انا من اهل البيت الذين اذهب اللّه عنهم الرجس
b
94 و طهرهم تطهيرا .
و انا من اهل البيت الذين افترض اللّه مودتهم على كل مسلم قال اللّه تعالى
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً
و اقتراف الحسنة مودتنا اهل البيت .
( 1 ) معنى خطبه آن است كه حسن بن على گفت : پس از آنكه امير المؤمنين على رضى اللّه عنه را واقعه افتاده بود كه امشب مردى به جوار حق رفت كه پيشينگان بر وى سبق نبرده بودند و پسينگان او را در نيابند و بر روى زمين نه زر بگذاشت و نه سيم مگر هفتصد درم سيم كه از بخششهاى او باز مانده بود . خواست كه بدان بندهاى خرد كه در خانه خدمت كند اهل خانه را . پس گفت : اى مردمان ، هر كه مرا شناخت خود شناخت ، و هر كه نشناخت من فرزند پيغمبرم ، من فرزند بشيرم ، من فرزند داعىام با خداى تعالى ، من فرزند سراج منيرم ، من از خاندانىام كه جبريل عليه السلام بدان خاندان