( 1 ) و روايت كردهاند كه رسول عليه السلام نشسته بود . حسن و حسين مىآمدند . چون رسول عليه السلام ايشان را بديد و پيش ايشان باز رفت و هر دو را بر دوش خود نشاند و گفت : نيكا مركب كه از آن شماست ، و نيكا نشينندگان كه شماايد ، و پدر شما بهتر از شما است .
و قال صلى الله عليه و سلم من اصطنع الى احد من اهل بيتى معروفا فعجز عن مكافاته فى الدنيا كنت انا المكافى له يوم القيامه .
( 2 ) رسول عليه السلام مىگويد : هر كس كه نيكى كند با يكى از اهل بيت من و او از مكافات آن عاجز باشد در دنيا ، من كه محمدم روز قيامت مكافات او كنم .
و عنه عليه السلام قال انا و اهل بيتى شجرة فى الجنة و أغصانها فى الدنيا فمن شاء اتخذ الى ربه سبيلا .
( 3 ) رسول عليه السلام مىگويد : من و اهل بيت من درختىايم در بهشت و شاخههاى آن در دنيا است ، هر كه خواهد راه جويد به خداى تعالى بدان .
و عن على بن ابى طالب ان رسول الله صلى الله عليه قال ما احبنا اهل البيت احد فزلت به قدم إلا ثبتته قدم ابدا حتى ينجيه الله يوم القيامه .
( 4 ) و رسول عليه السلام گفته است كه هر كه اهل بيت مرا و مرا دوست دارد هر گه كه در دنيا پاى او بلغزد پاى ديگرش ثابت شود تا آنگاه كه خداى تعالى او را نجات دهد روز قيامت .
و فى بعض الكتب مسندا الى النبى صلى الله عليه قال و الله لا تؤمنون حتى تحبونى و الله لا تحبونى حتى اكون عند المؤمن آثر عنده من نفسه و اهل بيتى آثر عنده من اهل بيته و ولدى احب اليه من ولده و ازواجى احب اليه من ازواجه .
( 5 ) رسول عليه السلام مىگويد : اصحاب خود را كه به خدا كه شما مؤمن
b
87 نباشيد تا مرا دوست نداريد و مرا دوست نداريد تا مرا از خويشتن دوستر نداريد ، و اهل بيت مرا دوستر از اهل بيت خود و فرزندان مرا دوستر از فرزندان خود و زنان مرا دوستر از زنان خود نداريد .
( 6 ) و روايت است از رسول عليه السلام كه يك روز حسن و حسين را ديد كه مىرفتند با صحابه ، گفت كه فرزندان ، جگر گوشهء مااند