( 1 )
شرف ديگر :
خداى عز و جل گواهى مىدهد از براى پيغمبر ما به ايمان و او را تقديم كرد بر جمله خلق آنجا كه گفت :
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ .
( 2 )
شرف ديگر :
خداى تعالى محبت رسول سبب محبت خود كرده است آنجا كه مىگويد :
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ .
مىگويد اگر شما خداى عز و جل را دوست مىداريد پى روى من كنيد تا شما را خداى تعالى دوست دارد و گناه شما بيامرزد و نيز شريعت را به تصديق رسول متعلق كرده است آنجا كه مىگويد :
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
.
( 3 )
شرف ديگر :
خداى تعالى امت رسول را مىفرمايد كه اگر شما را اختلافى باشد رجوع با كتاب خداى و رسول خداى كنيد و طاعت رسول به طاعت خدا مقرون است :
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ .
( 4 )
شرف ديگر :
خداى تعالى وحى كرد بجملهء انبياء و رسول را عليه السلام مخصوص گردانيد به مزيتى كه هيچ پيغمبر را نبود و آن آنست كه خداى تعالى الهام به دلش مىكرد از براى آنكه سمع خطا كند و صواب كند و قلب خطا نكند . قال اللّه تعالى :
نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ .
و جاى ديگر گفت :
نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِكَ
. و در حق انبياء چنين گفت كه :
إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ .
( 5 )
شرف ديگر :
خداى تعالى آنچه پيغمبران را به سؤال و درخواست بداد رسول ما را بىدرخواست و بى التماس و سؤال بداد .
b
49 ابراهيم گفت :
وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ
. محمد را گفت :
يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ .
موسى گفت :
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي .
محمد را گفت :
أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ
.
( 6 )
شرف ديگر :
چون عاص بن وايل السهمى رسول را صلى اللّه عليه عيب كرد و گفت او ابترست ، چون برود در دنيا ذكرش بنماند . حق تعالى قول او رد كرد و آنچه او گفته بود باز نگفت تا رسول عليه الصلاة و السلام نشنود و از آن كراهت دارد . گفت :