دلهاى بندگان من ، هيچ دلى متواضعتر از دل تو نيافتم ، از براى آن ترا برگزيدم به رسالت خود و سخن گفتن ، اكنون آنچه به تو دادهام فراگير و از جمله شاكران باش و بر توحيد مىرو و بر دوستى محمد .
( 1 ) موسى گفت : خداوندا ، محمد كيست ؟ گفت : آنست كه من نام او بر ساق عرش نوشتهام پيش از آنكه آسمانها و زمينها آفريدم به دو هزار سال . محمد پيغمبر منست و دوست منست و برگزيدهء منست از خلق . موسى گفت : بار خدايا ، اگر محمد بر تو گرامى تراست كه جمله خلق دنيا هيچ امت گرامىتر از امت من هستند تو خداوند ابر سايهبان ايشان كردى و ترنگبين و سمانا از براى ايشان فرو فرستادى . حق تعالى گفت : يا موسى ، فضل امت محمد بر جمله امتان همچون فضل پيغمبرانست بر امتان . موسى گفت :
خدايا كاشكى من امت محمد را بديدمى . گفت : تو ايشان را نبينى ، خواهى كه آواز ايشان بشنوى و سخن ايشان . موسى گفت : نعم .
پس خداى تعالى ندا كرد كه يا امت ، جمله از اصلاب پدران و ارحام مادران گفتند : لبيك اللهم لبيك . پس خداى تعالى اين كلمات را شعار حاجيان كرد و آن را تلبيه خواند . ( 2 ) پس خداى تعالى ندا كرد و گفت : يا امت محمد ، درود من بر شما و رحمت من بر شما و آمرزش من بر شما ، بدرستى كه رحمت من سبق برده است بر غضب من و عفو من سبق برده است بر عقاب من . من شما را عطا دادم پيش از آنكه شما از من خواستيد . و شما را اجابت كردم پيش از آنكه شما دعا كرديد . و شما را بيامرزيدم پيش از آنكه شما گناه كرديد . هر كه با من رسد و گويندهء لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه باشد ، و انباز نگيرد به من كه من او را در بهشت كنم ، و اگر گناهش مانند كف دريا باشد . چون خداى تعالى پيغمبر ما را محمد صلوات اللّه عليه بفرستاد خواست
b
43 كه منت نهد برو بدانچه او را بدان مكرم گردانيده است . گفت : يا محمد و ما كنت بجانب الطور اذ نادينا امتك بالكرامه . گفت : يا محمد ، تو به جانب