چشمپوشى از اين ، ابن تيمّيه فريادخواهى از شيخ و گرايش به دو را عبادت و كفر نام نهاده است و روشن است كه گفتار دهلوى مصداق سخن اوست ؛ در نتيجه ؛ همهء امّت كافر خواهند شد ! يا اينكه دست كم ، سخن شيخالاسلام ابن تيمّيه كفر دهلوى را در پى خواهد داشت .
وى سپس مىافزايد : « و به ايشان ، درودها و صدقهها و نذرها تقديم مىدارند و اين در ميان آنان ، امرى است رايج . »
بله ! تنها براى ايشان و نه براى ديگران ، چنين مىكنند ؛ چرا كه ميان ايشان و ديگران ، فاصله بسيار است .
و سپس مىنويسد : « ليكن هيچ كس نام شيخين را در اين امور نمىبرد و در هيچ يك از آنها ، آن دو را شركت نمىدهد و امور تكوينى را بدانها منتسب نمىكند . »
اين اعترافى است از دهلوى به اينكه تمامى امّت ، شيخين را از داشتن چنين فضائلى محروم مىدانند .
و ادامه مىدهد : « هرچند همگان ، همان گونه كه فضل و كمال پيامبرانى همچون ابراهيم و موسى و عيسى را باور دارند ، فضل و كمال آن دو را باور دارند . اين بدان سبب است كه كمالات آن دو ، بسان كمالات پيامبران ، بر اساس كثرت و تفصيل و مغايرت است . »
گويا دهلوى اين سخن را پس از تصريح به همداستانى امّت بر اختصاص اين امور شريف به ائمّهء اطهار ، براى خشنودى اهل سنّت بر زبان آورده ؛ ليكن فراموش كرده است كه شيخالاسلام ابن تيمّيه و پدر دانشمندش اين گفته را بر نمىتابند . زيرا نزد آن دو ، تشبيه كسى از مردم به پيامبران ، نارواست و تشبيه شيخين به موسى و عيسى عليهما السلام بىهيچ سخنى ، باطلِ باطل است .
دهلوى مىافزايد : « و كمالات اوليا ناشى از وحدت و جمع و عينيّت است .
بنابراين ، اوليا آينهء افعال و بلكه صفات الاهىاند و پيامبران و وارثان كمالات آنها ، در نظر مردم ، تنها دلبستگان عبوديّت و صاحبان رسالتاند . »
نتيجهء اين سخن ، اتّحاد ميان خداى - تبارك و تعالى - و اولياست و اين دعوى
خلاصهء عبقات الانوار (حديث تشبيه) (فارسى) — صفحة 431
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٤٣١