پوشيدم . شيخ او در طريقت ، امام ابوالاسعد ، هبةالرحمن بن عبدالواحد قشيرى بود كه حاكمى در كاروانسراى جدّش ، استاد ابوعلى دقّاق ، در مشهد امام محمّد بن يحيى در شهر نيشابور ، به دست او خرقه پوشيده بود . خدا همهشان را بيامرزد .
من از وى احاديث پر شمارى شنيدم و قرائتم او را به شگفتى وا مىداشت تا جايى كه حاضران را به گوشسپردن به آن دستور مىداد . حاكمى - رحمه اللَّه - در تفسير قرآن ، زبر دست بود و اسباب نزول آيات و اقوال مفسّران را در ذهن داشت و در معانى قرآن و حديث از انديشهاى بىنقص برخوردار بود . « 1 »
2 . ذهبى
( ضمن گزارش رخدادهاى سال 590 ) : در اين سال ، ع لّا مه و واعظ ، فقيه شافعى ، ابوالخير ، احمد بن اسماعيل بن يوسف طالقانى قزوينى در گذشت .
وى در سال 512 زاده شد و در [ زادگاهش ] نزد فقيه ملكداد عمركى و در نيشابور از محمّد بن يحيى ، فقه بياموخت تا جايى كه سرآمد همگنان شد . او از فراوى و زاهر و ديگران حديث شنيد و سپس ، پيش از سال 560 به بغداد گام نهاد و در آن شهر به تدريس و وعظ پرداخت و بار ديگر قبل از سال 570 به آن شهر رفت و موعظه كرد و به تدريس در نظاميّه مشغول شد .
حاكمى در مذاهب گوناگون و در مواضع اختلاف و در اصول و تفسير و وعظ ، پيشوا بود . وى كتابهاى بزرگى را روايت كرده است . كلام او به سبب روش نيكو و شيرينى سخن و فراوانى محفوظاتش ، در نزد مردم رونق گرفت . او در عبادت ، گامى استوار داشت و فردى بىنظير و بزرگ منزلت به شمار مىرفت . وى در سال 580 به قزوين بازگشت و تا گاه مرگش در ماه محرّم سال 590 ، به عبادت پرداخت .
خدايش بيامرزاد . « 2 »
3 . يافعى
( در گزارش حوادث سال 590 ) : در اين سال ، واعظ و فقيه و ع لّا مهء شافعى مذهب ، ابوالخير ، احمد بن اسماعيل طالقانى قزوينى ، چشم از جهان
هامش
( 1 ) . التدوين فى ذكر اهل العلم بقزوين 2 / 144 - 148 .
( 2 ) . العبر فى خبر من غبر 4 / 271 .