تمسّك دهلوى و پدرش به روايات حاكم
ولىاللَّه دهلوى حاكم نيشابورى را در شمار مجدِّدان آيين حنيف اسلام در سدهء چهارم ، ياد كرده و در مقدّمهء كتاب « فتح الرحمن في ترجمة القرآن » تصريح كرده كه درستترين تفسيرها تفسير بخارى و تفسير مسلم و تفسير ترمذى و تفسير حاكم است . همين امر در جلالت و وثاقت حاكم ، بس است .
امّا عبدالعزيز دهلوى خود در جاىجاى كتاب تحفه به روايات حاكم تكيه كرده و در رويارويى با اهل حق ، به احاديث وى استناد كرده است . و اين امرى است كه بر خوانندگان كتاب او روشن است . از جمله در پاسخ به طعن چهارم و طعن پانزدهم از مطاعن ابوبكر و در جواب به كيد نود و يكم و صد و دوم . . . . وى در پاسخ به كيد نود و يكم مىنويسد : چگونه ممكن است اهل سنّت دشمنان اهل بيت را دوست بدارند ؛ در حالى كه در كتابهايشان احاديث بسيار روشنى آمده است كه : « هر كس در حال دشمنى با آل محمّد صلى الله عليه و آله بميرد ، به آتش درخواهد افتاد ؛ هر چند كه نماز خوانده باشد و روزه گرفته باشد . » و اين روايت را طبرانى و حاكم در كتب خويش آوردهاند .
بنابراين ، حاكم از كسانى است كه روايتشان مورد اعتماد بوده و در شمار آنهايى است كه به مقامات بلند و درجات عالى رسيدهاند . حال چگونه است كه دهلوى درستى احاديثى را نمىپذيرد كه حاكم از جمله راويان آنهاست ؛ احاديثى مانند حديث ولايت و حديث طير و حديث « أنا مدينة العلم » ! !
اعتبار تاريخ حاكم
[ خوانندهء گرامى ! ] دانستى كه حاكم ، حديث تشبيه را در « تاريخ نيشابور » روايت كرده است ؛ و نيز از سخنان دانشمندان سنّى در حقّ وى ، دريافتى كه خداى متعال به او توان نگارش نيكو عطا فرموده ، نوشتههايش همگى مفيد و معتبر و مشهور