است و پرورش دهنده همه مىباشد چنين شخصى دعا و خواست حقيقى ندارد .
52 - ص 155 سطر 24 « من احبّ للَّه » يعنى « هر كس به خاطر خدا دوستى كند » معناى آن اين است كه هر كس به خاطر اينكه خدا كسى را دوست دارد ، زيرا خدا انبيا و اوصيا عليهم السلام و صلحا و مؤمنين را دوست دارد و دوستى آنها به خاطر اغراض دنيوى نيست ، در چنين صورتى ايمانش كامل مىشود ، زيرا ولايت اولياى خدا و دشمنى با دشمنان خدا و اخلاص براى خدا عمده ايمان و بلكه اعظم اركان آن است .
53 - ص 156 سطر 8 « مؤمن اخ المؤمن و هو عينه و مرآته . » مؤمن چشم مؤمن است يعنى چشم وى را بر معايب بينا مىكند و آينهء مؤمن است ، يعنى خوبيهاى وى را روشن مىكند كه متلبس به آن خوبيها شود و بديهاى وى را به وى گوشزد مىكند تا از آن دورى گزيند چنان كه آينه چنين است زيرا انسان از عيوب خويش غافل است و مؤمن راهنماى وى مىباشد يعنى راهنماى به خيرات دنيوى و اخروى مىباشد و خيانت مالى نمىكند و در راز و آبروى وى خيانت نمىكند به اينكه راز وى را افشا كند و يا آبروى وى را ببرد و در جان و اهل و ساير حقوق به وى ستم روا نمىدارد .
به تلخيص از مرآة العقول 54 - ص 159 سطر 7 آنكه درك درد و الم مىكند نفس است و با مفارقت نفس از بدن هيچ گونه ادراكى ندارد بنا بر اين عذاب قبر و اژدهايى كه در قبر بر انسان مسلط مىشود چيست ؟ مرحوم مجلسى چند احتمال مىدهد .
احتمال اول : انگشتى كه خاك گرديده همان خاك درك درد مىكند شايد خدا در وى خصوصيتى قرار مىدهد كه درك الم مىكند .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 345
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٤٥