بودى ! آن صورت در جوابش مىگويد آيا مرا نمىشناسى من سوره فلان هستم اگر مرا فراموش نمىكردى تو را به آن درجه بالا مىبردم . و از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : قرآن عهد خداى با خلقش مىباشد شايسته است كه مسلمان در عهد خدا نگاه كند و هر روز پنجاه آيه بخواند . و هيثم بن عبيد گفت . از ابا عبد الله عليه السلام در مورد شخصى پرسيدم كه قرآن را حفظ نموده است سپس فراموشش كرد آنگاه ياد آورى نمايد تا سه بار آيا مشكلى متوجه او مىشود ؟
فرمود : خير .
فصل ( 4 ) « در شفا به از قرآن و تعويذ با آن »
بدان كه نوشداروى اعظم و ياقوت سرخ قرآن است و خواص عجيب و معجزات غريب در قرآن موجود است عظمت آن را نمىتوان با كوه عظيم مقايسه كرد بلكه قرآن گرانسنگتر است و نمىتوان آن را با درياى عميق مقايسه نمود بلكه قرآن عظيمتر است اگر به مواعظ و نواهى آن بنگرى سخنران ماهر و واعظ بليغ از آن اقتباس مىكند و اگر به احكام و معالم حلال و حرامش بنگرى از درياى آن فقيه ماهر و مفتى راستگو كفى بر مىدارد و اگر به بلاغت و فصاحت قرآن نگاه كنى اهل بلاغت و فصاحت از آن بهره مىجويند و از دريافت معانى و شناخت سبكها و مبانى قرآن اديب توانا و فرزانه دانا استفاده مىبرد بعد از اين گفتار حق سبحان ، مداحان و ثناگويان در مدح و ثناى قرآن چه مىتوانند گفت كه فرمود :
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ *
« 1 » بعد از قرآن به كدام گفتار ايمان مىآورند . فرمود :
ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ
« 2 » ما در قرآن چيزى را فرو گذار نكرديم و اگر براى استشفا و تعويذ به قرآن نگاه كنى در قرآن شفا و دوا موجود است .
در اين زمينه نيز قرآن غنى و كافى است و خود راهى براى اجابت دعاهاست اكنون در مورد استشفاء و تعويذ سخن مىگوييم . و آن سه قسم است :
قسم اول : شفا از بيماريها .
مقدارى اندك از آن را در اينجا مىآوريم تا شاهد ادعاى ما باشد گر چه بسيارى از كلمات استشفا قرآن را جز پيامبر و اوصيا كه مبيّن وحى الهى هستند نمىدانند و ديگران از پيدا كردن آن كلمات عاجزند :
هامش
( 1 ) . 7 / اعراف ، 185 .
( 2 ) . 6 / انعام ، 38 .