را بخواند اگر چه از حفظ مىتواند قرآن بخواند و قرآن را رها نكند . و نيز به دليل سخن امام صادق عليه السلام كه فرمود : سه چيز به درگاه خداى عزيز جليل شكايت مىكند : مسجد خراب كه كسى در آن نماز نمىخواند و عالمى كه در ميان نادانهاست و قرآنى كه غبار بر او نشسته و از آن خوانده نمىشود . و از اسحاق بن عمار روايت شده كه فرمود : به امام صادق عليه السلام عرضه داشتم : فدايت شوم . من قرآن را حفظ هستم آيا از حفظ بخوانم بهتر است و يا از روى قرآن بخوانم ؟ اسحاق بن عمار گفت : امام در پاسخ من فرمود : نه ، بلكه قرآن را بخوان و در كتاب نگاه كن ! و اين بهتر است آيا نمىدانى كه نگاه به قرآن عبادت است ؟ و از آن حضرت نقل شده است كه هر كس در قرآن نگاه كند از چشمش بهره مىبرد و از عذاب پدر و مادرش و لو كافر باشند كاسته مىگردد و از آن حضرت بدون واسطه از پيامبر نقل شده است كه فرمود : هيچ چيز بر شيطان از قرائت قرآن از روى مصحف سنگينتر نيست و قرآن در منزل شيطان را طرد مىكند .
فصل ( 3 ) و شايسته است هر كس قرآن را از حفظ دارد در تلاوت آن مداومت كند
تا آنكه از يادش نرود و در قيامت بر آن تأسف و حسرت بخورد . عبد الله مسكان از يعقوب بن احمد روايت كرد كه به امام صادق عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم غمها و حوادثى بر من فرود آمد كه بخششى همه خيرات از من رخت بر بستند حتى بخششى از قرآنى كه از حفظ داشتم از خاطر رفت . وقتى ياد قرآن كردم آن حضرت غمگين شد سپس فرمود : مرد سورهاى از قرآن را از ياد مىبرد ، روز قيامت آن سوره در درجهاى از درجات بهشت بر او مشرف مىشود و مىگويد : « السلام عليك » آن شخص پاسخ مىدهد : « عليك السلام » از او مىپرسد . تو كى هستى ؟ جواب مىدهد : من سوره فلان هستم كه مرا ضايع كردى و ترك نمودى ( اگر مداومت مىكردى ) و به من چنگ مىزدى تو را به اين درجه مىرساندم سپس حضرت با انگشت خويش اشاره كرد و فرمود : شما را به قرآن سفارش مىكنم . قرآن را بياموزيد ، گروهى از مردم قرآن مىآموزند تا بگويند فلانى قارى قرآن است و عدهاى قرآن مىآموزند و مقصود او صداست تا آنكه بگويند فلانى صداى خوشى دارد در اين گروهها خيرى نيست و عدهاى قرآن مىآموزند تا در شب و روز با قرآن باشند و در اين انديشه نيستند كه كسى بداند و يا نداند . و از آن حضرت در اين زمينه آمده است كه فرمود : هر كس سورهاى از قرآن را از ياد ببرد آن سوره در صورتى زيبا و بر درجه بلند بهشتى براى او تمثّل پيدا مىكند وقتى آن را ببيند . مىپرسد : تو كيستى ؟ چقدر زيبايى ! اى كاش از آن من