موسى ( ع ) جواب داد : پيامبر بنى اسرائيل فلان شخص عابد را به من نشان داد و من او را از عابدترين بندگان يافتم و او مرا به فلان كس راهنمايى كرد ، آن شخص را عابدتر ازو يافتم ، و اين عابد تو را به من معرفى نمود و گمان كرد كه تو از وى عابدترى و من تو را همانند ايشان در عبادت نمىبينم . پاسخ داد : من مردى بردهام آيا نمىبينى كه خداى را ذكر مىگويم ؟ آيا نمىبينى كه نماز را در وقتش مىآورم ، اگر تنها عبادت كنم و به نماز روى آورم از غله مولايم كم گذاشتم و به كار ديگران ضرر وارد كردم . آنگاه ، از حضرت موسى ( ع ) پرسيده آيا به شهرت بر مىگردى ؟
حضرت موسى ( ع ) پاسخ داد : بله ، حضرت فرمود : ابرى در آسمان عبور مىكرد . آهنگر گفت اى ابر بيا ! وقتى آمد پرسيد : به كجا مىروى ؟ جواب داد : من به فلان سرزمين مىروم . آهنگر گفت :
برو ! با تو كارى ندارم . آنگاه ابر ديگرى آمد ، آهنگر گفت : اى ابر بيا ! ابر آمد پرسيد : به كجا مىروى ؟ پاسخ داد : به سرزمين موسى بن عمران . حضرت امام صادق عليه السلام فرمود : آهنگر به ابر گفت اين مرد را به آرامى بردار و به آرامى در سرزمين موسى بن عمران بر زمين بگذار امام ( ع ) فرمود وقتى حضرت موسى بن عمران به شهرش رسيد از خداى تعالى پرسيد : خدايا چگونه اين مقام را به اين مرد دادى ؟ خداى تعالى فرمود : اين بنده من بر بلاى من صبر مىكند و به قضاى من راضى مىشود و بر نعمت من سپاس مىگويد .
روايت پانزدهم : حسن بن ابى الحسن ديلمى در كتاب خود از وهب بن منبه روايت كرد . وهب گفت : خداى تعالى به داود وحى كرد : اى داود ! هر كس به دوستى علاقه داشته باشد ( 2 - 65 ) گفتارش را تصديق مىكند ، و هر كس از دوستش راضى باشد ، گفتارش را تصديق مىكند ، و هر كس به دوستى اطمينان كند بر او اعتماد مىنمايد و هر كس به دوست خود مشتاق باشد براى رسيدن به او تلاش مىكند . اى داود ! ياد من از آن يادكنندگان و بهشت من از آن مطيعان و دوستى من براى مشتاقان است ولى من مخصوص دوستانم هستم . و خداى سبحان فرمود : اهل طاعت من در مهمانى منند و اهل شكر در نعمتهاى فراوان غوطه مىخورند و اهل ذكر من در نعمت من هستند و اهل معصيت را مايوس از رحمت مىگردانم ، اگر توبه كنند ، من دوستشان دارم و اگر دعا كنند ، من آنها را اجابت مىكنم و اگر مريض گردند من طبيب ايشانم و با محنتها و مصيبتها ايشان را مداوا مىكنم تا ايشان را از گناهان و معايب پاك گردانم ( 66 ) .
روايت شانزدهم : از پيامبر ( ص ) آمده كه فرمود : هيچ گروهى كه ياد خدا كنند ننشينند جز آنكه منادى از آسمان به ايشان ندا مىدهد : بلند شويد كه خداى تعالى فرمود : بديهاى شما را به خوبى مبدل كردم و همه شما را آمرزيدم و هيچ گروهى از اهل زمين در حال ذكر خدا ننشينند جز آنكه
عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 208
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٠٨