تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠

[ ادعاى دوستى خدا با خواب شب نمىسازد ]

و امام صادق عليه السلام از پدرش امام باقر ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : از جمله خبرهايى كه خداى تعالى به موسى بن عمران ( ع ) وحى فرمود اين است كه آن كس كه ادعا مىكند كه مرا دوست دارد دروغ مىگويد در صورتى كه وقتى شب شد مىخوابد اى فرزند عمران ! اگر آنان كه در شب تار نماز مىگزارند را مىديدى كه چگونه مرا پيش خود در نظر مىگيرند و با من گفتگو مىكنند و چشمانشان از مشاهده جلا يافته و با من گفتگو مىكنند در حالى كه از حضور معزز مىگردند اى فرزند عمران ! اشك چشمانت را به من نثار كن ! و در دل از من بترس ! و با خضوع نما سپس در شبهاى تار مرا بخوان و مرا نزديك و جوابگو مىيابى ! و از على بن محمد نوفلى روايت شده است گفت : از آن حضرت شنيدم مىفرمود : بنده در شب بلند مىشود و چرت او را به سمت راست و چپ مىكشاند و چانه‌اش بر سينه‌اش قرار گرفته ، و خداى تعالى دستور مىدهد تا درهاى آسمان را باز كنند و ملايكه آن را باز مىكنند و آنگاه مىگويد اى ملايكه ! به بنده من نگاه كنيد در راه نزديكى به من متحمل چيزى مىشود كه من بر او واجب نكردم و از من سه خصلت مىخواهد : گناهى كه ببخشم و يا توبه‌اى كه آن را تجديد كنم يا روزى كه در او زيادت كنم اى ملايكه من ! شاهد باشيد كه همه را جمعا به او دادم . و امام صادق ( ع ) روزى به مفضّل بن صالح فرمود : اى مفضّل ! خداى تعالى بندگانى دارد كه با سرّ و نهان خالص با او معامله كردند و خداى تعالى نيز با خوبى خالص با ايشان رفتار كرد ، ايشانند كه نامه‌هاى عملشان در روز قيامت بدون عمل مىگذرد و وقتى در پيشگاه خداى تعالى قرار بگيرند خدا آن را از اسرارى كه ايشان در پنهان به او سپردند پر مىكند . عرضه داشتم اى مولاى من ! علت آن چيست ؟ فرمود ايشان بزرگترند از اينكه ملايكه حفظه و موكل اعمال ، بر اسرار بين خدا و ايشان مطلع شوند . اى خواننده از اين مقامات گرانمايه كه از بهشت با ارزشتر است غافل مشو ! چگونه مىتوان از آن غافل شد در صورتى كه راه رسيدن به آن مقام و مقامات بالاتر ، همين قيام در شب است و علت رضوان خدا همين است كه فرمود :
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ *
خداوند از ايشان راضى شد و ايشان از خدا خشنود شدند
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
« 1 » رضايت الهى بالاتر است اين رستگارى بزرگ است .
هامش
( 1 ) . 9 / توبه ، 73 .