ملحقات
ترجمه آياتى از قرآن كريم كه شاهد ابواب بديع القرآن است « 1 »
آيات شاهد باب اول : استعاره
ص 124 س 9
« أُولئِكَ . . .
تِجارَتُهُمْ »
سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 16
آنان ( منافقان ) كسانىاند كه گمراهى را به هدايت خريدند پس تجارتشان سود نبرد ، و ايشان راهيافتگان نبودند .
ص 124 س 21
« فَأَذاقَهَا . . .
الْخَوْفِ »
سورة النحل ؛ 16 ، آيه 112
پس خداى شمول ( لباس ) گرسنگى و ترس را به ( اهل ) آن آبادى چشانيد .
ص 124 س 21
« وَ إِنَّهُ . . .
الْكِتابِ »
سورة الزخرف ؛ 43 ، آيه 4
و بدرستى كه قرآن در لوح محفوظ نزد ما عالىمرتبت و مظهر حكمت است .
ص 125 س 3
« قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً »
سوره مريم ؛ 19 ، آيه 4
( زكريّا ) گفت : پروردگارا بدرستى كه استخوانم سست شده ، و ( شعله پيرى ) سرم را فراگرفته است .
ص 125 س 9
« وَ فَجَّرْنَا . . .
عُيُوناً »
سورة القمر ؛ 54 ، آيه 12
و زمين را چشمهها بشكافتيم .
ص 125 س 16
« وَ تَرَكْنا . . .
فِي بَعْضٍ »
سورة الكهف ؛ 18 ، آيه 99
و در آن روز ( روز خروج يأجوج و مأجوج ) برخى از ايشان ( يأجوج و مأجوج يا مردم ) را موج زنندگان در برخى ديگر رها ساختيم .
ص 125 س 18
« وَ الصُّبْحِ . . .
تَنَفَّسَ »
سورة التكوير ؛ 81 ، آيه 18
و سوگند به بامدادان آنگاه كه بدمد .
ص 126 س 1
« وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ »
سورة الذّاريات ؛ 51 ، آيه 41
و در عاد ( قوم هود ) عبرتى نهاديم ، هنگامى كه برايشان باد عقيم ( عقيم از خير و رحمت ) فرستاديم .
هامش
( 1 ) پوشيده نماند : آن دسته از آياتى كه فقط به ترجمه قسمت منقول آنها در متن بديع القرآن اكتفا شده ، تنها اول و آخر آنها آورده شده است ، و آن دسته از آياتى كه ترجمه آنها اقتضا داشته علاوه بر قسمت منقول در متن عبارتى از ما قبل و يا ما بعد آن نيز ترجمه شود ، آن آيات با قسمت افزوده شده عينا نقل شده است ، و چنانچه دو آيه متوالى يا زيادتر ، در دو باب يا بيشتر آمده ، آن آيات و ترجمه آنها در نخستين باب آورده شده ، و ترجمه آنها را در ساير ابواب به آن نخستين باب ارجاع دادهايم .