ص 126 س 5
« بَلْ نَقْذِفُ . . .
زاهِقٌ »
سورة الانبياء ؛ 21 آيه 18
بلكه حق را بر باطل پرتاب مىكنيم ، پس بر مغز آن اصابت مىكند ، و به ناگاه نابود باشد .
ص 126 س 7
« ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ »
سورة ال عمران ؛ 3 ، آيه 112
و برايشان ( فاسقان اهل كتاب ) هركجا يافت شوند ( خيمه ) خوارى زده شود ، مگر با ريسمانى ( عهدى ) از خدا و ريسمانى ( عهدى ) از مردم ، و با خشمى از سوى خدا بازگشتند ، و برايشان ( خيمه ) بيچارگى زده شد ، بدان سبب كه ايشان به آيات خدا كافر مىشدند .
ص 126 س 11
« فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ »
سورة الحجر ؛ 15 ، آيه 94
آنچه بدان مأمور مىشوى آشكار كن .
ص 127 س 7
« إِنَّا . . .
فِي الْجارِيَةِ »
سورة الحاقّة ؛ 61 ، آيه 11
بدرستى كه ما هنگامى كه آب طغيان كرد ، ( پدران ) شما را بر كشتى حمل كرديم .
ص 127 س 7
« وَ لَمَّا . . .
الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ »
سوره الاعراف ؛ 7 ، آيه 154
و چون خشم موسى فرونشست لوحها را برگرفت .
ص 127 س 15
« وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي »
سورة الاعراف ؛ 7 ، آيه 150
و چون موسى خشمگين و اندوهناك به قوم خويش بازگشت ، گفت : پس از من چه بد جانشينى من كرديد .
ص 128 س 3
« ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ »
سورة الفرقان ؛ 25 ، آيه 60
آنگاه خدا ( پس از آفرينش آسمانها و زمين ) بر عرش استقرار يافت ( يا به كار عرش پرداخت ) .
ص 128 س 12
« بَلْ يَداهُ . . .
يَشاءُ »
سورة المائدة ؛ 5 ، آيه 64
بلكه دو دست ( رحمت ) خدا باز است ، و هرگونه كه خواهد انفاق مىكند .
ص 129 س 16
« وَ اخْفِضْ . . .
مِنَ الرَّحْمَةِ »
سورة الاسراء ؛ 17 ، آيه 24
و براى ايشان ( پدر و مادر ) بال فروتنى از روى مهربانى فرودآر .
ص 130 س 6
« مَثَلُهُمْ . . .
لا يُبْصِرُونَ »
سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 17
داستان ايشان ( منافقان ) داستان كسى است كه آتشى برافروخت پس چون اطرافش را روشن ساخت ، خدا روشناييشان را بگرفت و ايشان را درحالىكه نمىبينند در تاريكيها رها ساخت .