[ تشبيه در سورهء كهف ]
( بيان ) گفتار خداى - عزّ و جلّ - :
وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً
« 1 » .
« المهل » : هر چيزى است كه ذوب شده تا حدّى كه سيلان يافته است .
آن معنى از ابن مسعود روايت شده است . و گفته شده : « آن عبارت از لرد روغن است . » ؛ و آن منقول از ابن عبّاس است . و گفته شده : « آن چيزى است كه به آخرين درجه گرمى رسيده است . » ؛ و آن منقول از سعيد بن جبير است . و بنا بر اين تفسير ، مهل ، حميم نيز هست ، و از آن است
وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ
« 2 » .
محمّد بن يزيد « 3 » ، از اشعار فرزدق در آن هنگام كه زهد پيش گرفت قرائت كرد :
[ از بحر طويل ] 303
أخاف وراء القبر إن لم يعافنى * أشدّ من القبر التهابا و أضيقا 304 إذا جاء فى يوم القيامة قائد
عنيف و سواق يسوق الفرزدقا
« 4 »
هامش
( 1 ) - سورة الكهف ( 18 ) آيهء 29 .
( 2 ) - سورة محمّد ( 47 ) آيهء 15 .
( 3 ) - الكامل مبرّد ، ج 1 ، ص 106 ملاحظه شود .
( 4 ) - در نسخه اصل ، و ديوان او ، ج 2 ، ص 39 چنين است ، امّا در الكامل ، ج 1 ، ص 106 بجاى « اذا جاءنى » جمله « اذا قادنى » ضبط شده است .