20428 عنه عليه السلام : مَن بَسَطَ يدَهُ بالإنعامِ حَصَّنَ نِعمَتَهُ مِن الانصِرامِ . « 1 »
20429 عنه عليه السلام : نِعَمُ اللَّهِ علَى العَبدِ مَجلَبَةٌ لِحَوائجِ النّاسِ إلَيهِ ، فمَن قامَ للَّهِ فيها بما يَجِبُ عَرَّضَها لِلدَّوامِ والبَقاءِ ، ومَن لَم يَقُمْ فيها بِما يَجِبُ عَرَّضَها لِلزَّوالِ والفَناءِ . « 2 »
20430 عنه عليه السلام : مَن كَثُرَت نِعَمُ اللَّهِ علَيهِ كَثُرَت حَوائجُ النّاسِ إلَيهِ ، فمَن قامَ للَّهِ فيها بما يَجِبُ فيها عَرَّضَها لِلدَّوامِ والبَقاءِ ، ومَن لَم يَقُمْ فيها بما يَجِبُ عَرَّضَها لِلزَّوالِ والفَناءِ . « 3 »
20431 عنه عليه السلام : يا أيُّها النّاسُ ، إنّ للَّهِ في كُلِّ نِعمَةٍ حَقّاً ، فمَن أدّاهُ زادَهُ ، ومَن قَصَّرَ عَنهُ خاطَرَ بزَوالِ النِّعمَةِ وتَعَجُّلِ العُقوبَةِ ، فلْيَراكُمُ اللَّهُ مِن النِّعمَةِ وَجِلِينَ كما يَراكُم مِن الذُّنوبِ فَرِقِينَ . « 4 »
20432 عنه عليه السلام : إنّ مِن حَقِّ مَن عَظُمَ جَلالُ اللَّهِ سبحانَهُ في نَفسِهِ ، وجَلَّ مَوضِعُهُ مِن قَلبِهِ ، أن يَصغُرَ عِندَهُ - لعِظَمِ ذلكَ - كُلُّ ما سِواهُ ، وإنّ أحَقَّ مَن كانَ كذلكَ لَمَن عَظُمَت نِعمَةُ
شرح
20428 امام علي عليه السلام : هر كه دستش را بهاحسان بگشايد ، نعمت خود را از زوال يافتن نگه دارد .
20429 امام علي عليه السلام : نعمتهاى خدا به بنده ، باعث جلب نيازهاى مردم به سوى اوست . پس هركه به خاطر خدا وظيفهاى را كه نسبت به اين نعمتها دارد به جاى آورَد ، آنها را در معرض دوام وپايندگى قرار داده است وهركه به وظيفهء خود در اين زمينه عمل نكند ، آن نعمتها را در معرض زوال ونابودى نهاده است .
20430 امام علي عليه السلام : هركه از نعمتهاى خدا بيشتر بهرهمند باشد ، نيازهاى مردم به أو زياد شود .
پس ، هركس براي رضاى خدا وظيفهء خود را در قبال نعمتها به جا آورد ، آنها را در معرض دوام وپايندگى قرار دهد وهركه به وظيفهء خود در اين باره عمل نكند ، آن نعمتها را در معرض زوال ونابودى نهاده است .
20431 امام علي عليه السلام : اى مردم ! خدا را در هر نعمتي حقّى است ، هر كه آن حقّ را بگزارد ، خداوند بر نعمت أو بيفزايد وهركه از اداى آن حق فروگذارى كند ، نعمت را در خطر زوال قرار داده وبه فرا رسيدن كيفر شتاب بخشيده است . پس ، بايد كه خداوند شما را از نعمتها نگران ببيند همان گونه كه از گناهان ترسانتان مىبيند .
20432 امام علي عليه السلام : كسى كه خداوند سبحان در جان أو پرشكوه وجلال است وجايگاه بلند وبا عظمتي در دل أو دارد ، شايسته است كه هر چيزى جز خدا - به خاطر بزرگى أو - در نظرش كوچك باشد وسزاوارترين شخص
هامش
( 1 ) . غرر الحكم : 8659 .
( 2 ) . مطالب السؤول : 57 .
( 3 ) . نهج البلاغة : الحكمة 372 .
( 4 ) . بحار الأنوار : 78 / 43 / 36 .