تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الحكمة — صفحة 351

مساهمون:

ص٣٥١
لِلمؤمنِ ، قالَ : فالمؤمنُ يَتَقلَّبُ في خَمسَةٍ مِن النُّورِ ، مَدخَلُهُ نُورٌ ، ومَخرَجُهُ نُورٌ ، وعِلمُهُ نُورٌ ، وكلامُهُ نُورٌ ، ومَصيرُهُ يَومَ القِيامَةِ إلَى الجَنّةِ نُورٌ . « 1 »

3553 . مَثَلُ الكافِرِ

الكتاب :
« وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَنِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ » .
« 2 »
« مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَالْأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا أَ فَلا تَذَكَّرُونَ » .
« 3 »
« مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى شَيْءٍ ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ » .
« 4 »
« وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ * أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراها
شرح
حضرت فرمود : مؤمن در پنج نور غوطه مىخورد : درونْ شدش نور است ، برون شدش نور است ، علمش نور است ، سخنش نور است وحركتش به سوى بهشت در روز قيامت ، نور است .

3553 . مَثَل كافر

قرآن : « ومَثَل [ دعوت كنندهء ] كافران چون مَثَل كسى است كه حيواني را كه جز صدا وندايى [ مبهم ، چيزى ] نمىشنود بانگ مىزند . [ آرى ] كرند ، لالند ، كورند . [ و ] در نمىيابند » . « مَثَل اين دو گروه ، چون نابينا وكر [ در مقايسه ] با بينا وشنواست . آيا در مَثَل يكسانند ؟ پس ، آيا پند نمىگيريد » . « مَثَل كساني كه به پروردگار خود كافر شدند ، كردارهايشان به خاكسترى مىماند كه بادي تند در روزى طوفانى بر آن بوزد : از آنچه به دست آورده‌اند هيچ [ بهره‌اى ] نمىتوانند برد . اين است همان گمراهى دور ودراز » . « وكساني كه كفر ورزيدند ، كارهايشان چون سرابى است در بيابانى كه تشنه آن را آب مىپندارد ، تا چون به آن رسد آن را چيزى نيابد وخدا را نزد خويش يابد وحسابش را تمام به أو دهد وخدا زود شمار است . يا [ كارهايشان ] مانند تاريكىهايى است كه در دريايى ژرف است كه موجى آن را مىپوشاند [ و ] روى آن موجى [ ديگر ] است [ و ] بالاى آن ابرى است ؛ تاريكىهايى است كه بعضي بر روى بعضي قرار گرفته است . هرگاه [ غرقه ] دستش را بيرون
هامش
( 1 ) . تفسير القمّي : 2 / 103 . ( 2 ) . البقرة : 171 . ( 3 ) . هود : 24 . ( 4 ) . إبراهيم : 18 .