16675 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إلَى اللَّهِ أشكُو مِن مَعشَرٍ يَعيشُونَ جُهّالًا ويَموتُونَ ضُلّالًا ، ليسَ فيهِم سِلعَةٌ أبوَرَ مِن الكتابِ إذا تُلِيَ حَقَّ تِلاوَتِهِ ، ولا سِلعَةٌ أنفَقَ بَيعاً ولا أغلى ثَمَناً مِن الكتابِ إذا حُرِّفَ عَن مَواضِعِهِ ! « 1 »
16676 عنه عليه السلام : إنّه سَيأتي علَيكُم مِن بَعدِي زَمانٌ ليسَ فيهِ شيءٌ أخفى مِن الحَقِّ ولا أظهَرَ من الباطِلِ . . . ليسَ عندَ أهلِ ذلكَ الزَّمانِ سِلعَةٌ أبوَرَ مِن الكتابِ إذا تُلِيَ حَقَّ تِلاوَتِهِ ، ولا أنفَقَ مِنهُ إذا حُرِّفَ عَن مَواضِعِهِ ، ولا في البِلادِ شيءٌ أنكَرَ مِن المَعروفِ ولا أعرَفَ مِن المُنكَرِ ؛ فقد نَبَذَ الكتابَ حَمَلَتُهُ ، وَتَناساهُ حَفَظَتُهُ ، فالكتابُ يَومَئذٍ وأهلُهُ طَرِيدانِ مَنفِيّانِ . . .
ومِن قَبلُ ما مَثَّلُوا بالصالِحِينَ كُلَّ مُثلَةٍ . « 2 »
16677 عنه عليه السلام : أينَ القَومُ الذينَ دُعُوا إلَى الإسلامِ فَقَبِلُوهُ ، وقَرَؤوا القرآنَ فَأحكَموهُ ؟ « 3 »
16678 عنه عليه السلام : أوِّهِ على إخوانيَ الذينَ تَلَوُا
شرح
16675 امام علي عليه السلام : به خدا شكايت مىبرم از جماعتى كه نادان مىزيَند وگمراه مىميرند . آن گاه كه كتاب خدا چنان كه بايد وحق آن است ، تلاوت شود ، در ميان آنان كالايى بىرونقتر از آن نيست وآن گاه كه معانيش تحريف شود متاعي با رونقتر وپر بهاتر از آن برايشان وجود ندارد .
16676 امام علي عليه السلام : بزودى پس از من زماني بر شما بيايد كه در آن زمان چيزى ناپيداتر از حق وپيداتر از باطل وجود ندارد . . . در ميانِ مردم آن روزگار ، كالايى كسادتر از كتاب خدا ، هر گاه كه به درستى وچنان كه حق آن است تلاوت شود ، وجود ندارد وهر گاه معانيش تحريف شود ، متاعي پر رونقتر از آن نيست . در شهرها چيزى ناپسندتر از كار نيك وپسنديدهتر از كار زشت وجود ندارد ؛ زيرا قرآندانان آن را به كنارى افكندهاند وحافظانش ، آن را به دست فراموشى سپردهاند . در آن روزگار قرآن وأهل آن ، مطرود هستند . . . و [ لي ] پيش از آن زمان ، أنواع سختيها وشكنجهها در حق درستكاران اعمال شود .
16677 امام علي عليه السلام : كجايند آن مردمى كه به اسلام فرا خوانده شدند وآن را پذيرفتند وقرآن را خواندند واستوارش گردانيدند ؟
16678 امام علي عليه السلام : دريغ ودردا بر آن برادرانِ من كه قرآن را تلاوت كردند واستوارش
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة : الخطبة 17 .
( 2 ) . نهج البلاغة : الخطبة 147 ، راجع تمام الخطبة .
( 3 ) . نهج البلاغة : الخطبة 121 .