3206 . مَوانِعُ الفَلاحِ
الكتاب :
« وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ » .
« 1 »
« فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ » .
« 2 »
« وَمَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ » .
« 3 »
« قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ » .
« 4 »
الحديث :
16403 رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه وآله : إذا بَلَغَ الرجُلُ أربَعينَ سَنَةً ولم يَغلِبْ خَيرُهُ شَرَّهُ قَبَّلَ الشَّيطانُ بينَ عَينَيهِ وقالَ : هذا وَجهٌ لا يُفلِحُ ! « 5 »
16404 الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَنِ اهتَمَّ برِزقِ غَدٍ لم يُفلِحْ أبَداً . « 6 »
16405 الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إذا أذنَبَ الرجُلُ خَرَجَ في قَلبِهِ نُكتَةٌ سَوداءُ ، فإن تابَ انمَحَت ، وإن زادَ زادَت حتّى تَغلِبَ على قَلبِهِ ، فلا يُفلِحُ بَعدَها أبَداً . « 7 »
( انظر ) الذنب : باب 1382 .
شرح
3206 . موانع رستگارى
قرآن : « كيست ستمكارتر از كسى كه به خدا دروغ بندد يا آيات أو را تكذيب كند ؟ راستى كه ستمكاران رستگار نمىشوند » . « كيست ستمكارتر از كسى كه به خدا دروغ بندد يا آيات أو را تكذيب كند ؟ حقّا كه گنهكاران رستگار نمىشوند » . « هر كس با خدا معبود ديگرى بخواند ، براي آن برهاني نخواهد داشت وحسابش فقط با پروردگارش است . بىگمان ، كافران رستگار نمىشوند » . « بگو : كساني كه به خدا دروغ مىبندند ، رستگار نمىشوند » . حديث : 16403 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هرگاه آدمي به چهل سالگى رسد وخوبيش بر بديش چيره نگردد ، شيطان بر پيشانى أو بوسه زند وگويد : اين چهرهاى است كه رستگار نمىشود . 16404 امام علي عليه السلام : كسى كه غم روزى فردا را بخورد ، هرگز رستگار نشود . 16405 امام صادق عليه السلام : هرگاه كسى گناه كند نقطهاى سياه در دلش پيدا شود ، اگر توبه كرد آن نقطه پاك شود ، امّا اگر بر گناهش بيفزايد آن نقطه بزرگتر شود ، تا جايى كه تمام دلش را فروپوشد واز آن پس هرگز رستگار نشود .هامش
( 1 ) . الأنعام : 21 .
( 2 ) . يونس : 17 .
( 3 ) . المؤمنون : 117 .
( 4 ) . يونس : 69 .
( 5 ) . مشكاة الأنوار : 295 / 902 .
( 6 ) . غرر الحكم : 9113 .
( 7 ) . الكافي : 2 / 271 / 13 .