ظالِمِهِ ودُعاؤُهُ لِمَنِ انتَصَرَ لَهُ مِنهُ ، ورَجُلٌ مُؤمِنٌ دَعا لِأَخٍ لَهُ مُؤمِنٍ واساهُ فينا ودُعاؤُهُ عَلَيهِ إذا لَم يُواسِهِ مَعَ القُدرَةِ عَلَيهِ وَاضطِرارِ أخيهِ إلَيهِ . « 1 »
553 . عنه عليه السلام - في قَولِهِ تَعالى :
« يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَادْخُلِي جَنَّتِي »
« 2 »
: ذلِكَ لِمَن كانَ وَرِعاً مُواسِياً لِإِخوانِهِ وَصولًا لَهُم . وإن كانَ غَيرَ وَرِعٍ ولا وَصولٍ لِإِخوانِهِ قيلَ لَهُ : ما مَنَعَكَ مِنَ الوَرَعِ وَالمُواساةِ لِإِخوانِكَ ؟ أنتَ مِمَّنِ انتَحَلَ المَحَبَّةَ بِلِسانِهِ ولَم يُصَدِّق ذلِكَ بِفِعلٍ .
وإذا لَقِيَ رَسولَ اللَّهِ صلى الله عليه وآله وأميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام لَقِيَهُما مُعرِضَينِ ، مُقطِبَينِ « 3 » في وَجهِهِ ، غَيرَ شافِعَينِ لَهُ . « 4 »
شرح
ستم كرده است ، ودعايش براي كسى كه انتقام أو را از ستمگرى گرفته است ؛ ودعاى مرد مؤمن براي برادر مؤمنش كه به خاطر ما نسبت به أو مواسات كرده است ، ونفرينش در حقّ أو كه مىتوانسته به وى كمك كند ونكرده ، در حالي كه وى به آن محتاج بوده است .
553 . امام صادق عليه السلام - دربارهء اين سخن خداوند متعال كه : « اى نفْس آرام يافته ! خشنود وخداپسند ، به سوى پروردگارت باز گرد ، ودر ميان بندگان من در آي ، ودر بهشت من ، داخل شو » - فرمود : اين ، در حقّ كسى است كه پارسا باشد ونسبت به برادرانش مواسات كند وبا آنان پيوند برقرار سازد ؛ امّا اگر نه پارسا بود ونه برقرار كنندهء پيوند با برادران ، به أو گفته مىشود : « چه چيزى مانع تو از پارسايى ومواسات نسبت به برادرانت شد ؟ تو ، از آن كساني هستى كه به زبان ، دم از دوستى مىزدند ؛ ولى در كردار ، مراعاتش نمىكردند » . پيامبر خدا وأمير مؤمنان ، هر گاه أو را ديدار كنند ، از أو روى مىگردانند وبر أو چهره در هم مىكشند وشفاعتش نمىكنند .
هامش
( 1 ) . الأمالي للطوسي : 280 / 541 عن الإمام الهادي عن آبائه عليهم السلام ، عدّة الداعي : 121 ، بحار الأنوار : 74 / 396 / 23 .
( 2 ) . الفجر : 27 - 30 .
( 3 ) . قَطَبَ : زوى ما بين عينيه وعبس ( لسان العرب : 1 / 680 « قطب » ) .
( 4 ) . المحاسن : 1 / 283 / 558 عن مصعب والخطّاب الكوفيَّين ، بحار الأنوار : 74 / 398 / 30 .