آرامش و انس تو قرار داده و او نعمتى است از خدا براى تو بنا بر اين احترامش كنى و با او برفق و مدارا عمل نمايى ، و اگر چه حق تو بر او بيشتر و واجبتر است ولى حق او اينست كه بر او مهربان باشى كه اسير تست و لباس و غذايش را فراهم آرى و اگر نادانى كرد او را عفو كنى .
و اما حق غلام تو آنست كه بدانى كه او بنده خدا و با تو از يك پدر و مادر ( آدم و حوّا ) است و از آنرو مالك او نيستى كه او را ساخته باشى و يا رزقى برايش خلق كرده باشى بلكه خداوند او را براى تو آورد و مسخّر تو گردانيد ، و تو را امين بر او ساخت و او را به تو وديعه داد تا نيكىهائى كه به او ميكنى براى تو ذخيره گرداند ، پس چنان كه خدا با تو نيكى مىكند تو با او نيكى كن ، و اگر از او ناراحتى عوضش كن ، ولى اين مخلوق خدا را عذاب مكن و لا قوة الا بالله .
و اما حق مادر تو آنست كه بدانى ترا نه ماه به شكم كشيد و از ميوهء دلش تو خورانيد كه هيچ كس چنين كارى نكرده و با همهء جوارح خود ترا پروريد و براى اطعام تو از گرسنگى خود باك نداشت و ترا سير آب كرد و خود
مكارم الأخلاق ( فارسي ) — صفحة 343
مساهمون: حسن بن الفضل الطبرسي
ص٣٤٣